விளைக்கு வித்திடும் ‘வினை’!

நாடுகளுக்கிடையே எல்லைகள், நீர், நிலப்பரப்பு பிரச்னைகள், பிராந்திய தகராறுகள், கச்சா எண்ணெய், அரிய கனிம வளங்கள், வளமான நிலங்கள் ஆக்கிரமிப்பு, அணுசக்தி ஆகியன போருக்குப் பொதுவான காரணங்களாகும்.

- பாறப்புறத் இராதாகிருஷ்ணன்

மக்களாட்சிக்கு எதிரான சர்வாதிகார ஆட்சி போன்ற அரசியல் காரணங்களுக்காகவும், தேசியவாத, இனக் குழுக்களிடையே ஏற்படும் மோதல்கள் காரணமாகவும் போர்கள் வெடிக்கின்றன.நாட்டைக் கைப்பற்றுவதற்கு காரணம் இருக்கிறதோ இல்லையோ, ஒரு நாட்டின் மீது வேற்று நாட்டு அரசன் படையெடுப்பதும், வெல்வதும், அந்நகரை சூறையாடி, பாழ்படுத்தி அழிப்பதும், வளங்களைக் கொள்ளையடிப்பதும், மக்களைச் சிறைபிடித்து அடிமைகளாக்கி விற்பதும் அந்தக் காலத்தில் 'வீரம்' எனப்பட்டது. இதன் பொருள், எல்லாக் காலங்களிலும் மக்கள் என்பவர்கள், ஓர் 'உயிர்ப் பொருள்' என்ற எண்ணம், அவர்களுக்கு 'வாழ்க்கை' என்ற ஒன்று உள்ளது என்கிற புரிதல் வரலாற்றில் பெரும்பாலான மன்னர்களிடம் இல்லை என்பதே வரலாறு நமக்கு உணர்த்தும் பாடம்.

பண்டைய ரோமானியர்கள், நகரங்களை அழிப்பதையும், மக்களைப் படுகொலை செய்வதையும் தங்கள் பேரரசின் அதிகாரம், பாதுகாப்பு மற்றும் கௌரவத்தைப் பேணுவதற்கான அவசியமான கருவிகளாகக் கருதினர். கி.மு. 146-இல் ஸ்கிபியோ ஏமிலியானஸின் தலைமையிலான ரோமானியப் படைகள், வட ஆப்பிரிக்கக் கடற்கரையில் (தற்கால துனிசியா) அருகே அமைந்த பண்டைய நகரமான கார்தேஜை அழித்தது. இதில் பொதுமக்கள் பலர் கொல்லப்பட்டனர்; உயிர் பிழைத்தவர்களில் 50,000-க்கும் மேற்பட்டோர் அடிமைகளாக விற்கப்பட்டனர்.

ஆஸ்திரியா ஹங்கேரியின் வாரிசான ஆர்ச்டியூக் ஃபிரான்ஸ் ஃபெர்டினாண்ட், அவரது மனைவி சோஃபி ஆகியோர் 28.6.1914 அன்று 19 வயதேயான போஸ்னிய செர்பிய மாணவரும், தேசியவாதியுமான காவ்ரிலோ பிரின்சிப் என்பவரால் படுகொலை செயப்பட்டனர். இந்தப் படுகொலையே முதலாம் உலகப் போருக்கு வித்திட்டது. ஆஸ்திரியா ஹங்கேரி, செர்பியாவைத் தாக்க, ரஷியா தலையிட ஜெர்மனியும் இணைந்தது. இது ஐரோப்பியா முழுவதும் ஒரு பரவலான போருக்கு வழிவகுத்தது. இந்தப் போரில் சுமார் ஒரு கோடிக்கும் அதிகமான படைவீரர்களும், 7 கோடிக்கும் அதிகமான பொதுமக்களும் கொல்லப்பட்டனர்; ஏராளமானோர் காயமடைந்தனர்.