வன்முறையற்ற உலகைப் படைப்போம்!

நாம் வாழும் குடும்பம், பணி செய்யும் இடம், வாழும் வீதியோ அல்லது கிராமமோ அமைதியாக இருக்க வேண்டும். அமைதியாக இருப்பதற்கு நமக்கு ஒரு பார்வை, ஒரு உளவியல் வேண்டும். அதற்கான கல்வியும் வேண்டும்.

- க.பழனித்துரை

டுகளின் தலைவர்கள் உச்சி மாநாடுகள் நடத்துவது வழக்கம். உதாரணமாக ஜி 7 உச்சி மாநாடு என்று பெயரிட்டு அந்தக் குழுவில் இருக்கும் நாடுகளின் தலைவர்கள் பொருளாதார வளர்ச்சி, தொழில்நுட்ப அறிவியல் பரிவர்த்தனை, வணிக விரிவாக்கம் என பொருளாதாரம் பற்றியதாகவே அந்த விவாதங்கள் இருக்கும். அந்தத் தலைவர்கள் உலகில் நடைபெறும் வன்முறை, போர், அமைதியற்ற சூழல் பற்றி ஏன் விவாதிக்க முன்னுரிமை கொடுப்பதில்லை என்று கேள்விகள் எழுகின்றன.

இன்றைய சூழலில் நாடுகளுக்கிடையே பதற்றம் நிலவுகிறது. நாடுகளில் போர் நடப்பதையும் நாம் பார்த்து வருகிறோம். நாட்டுக்கு உள்ளே அரசியலில் வன்முறையும் சமூகப் பிணக்கும் நிறைந்து சமூகங்கள் மோதிக் கொள்வதையும் நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. இவ்வளவு அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொருளாதார வளர்ச்சி, கல்வியறிவு உயர்ந்த நிலையில் இருந்தும் உலகத்தில் மக்கள் மத்தியில் அமைதியும், மகிழ்ச்சியும் இல்லாமல் போரும் வன்முறையும் வெடித்த வண்ணம் இருப்பதைத்தான் நாம் பார்த்து வருகிறோம்.

போரும், வன்முறையும் ஒரு நாளும் மானுடத்துக்கு வளர்ச்சியை மேம்பாட்டைக் கொண்டு வராது. அமைதியான சமூகங்கள், நாடுகள் மட்டுமே வளர்ச்சியைக் கொண்டு வந்ததை நாம் வரலாற்றில் பார்க்கிறோம்.

இன்று 80 சதவீத மக்கள் மக்களாட்சியின் கீழ் இருக்கின்றனர். மக்களாட்சி பல வடிவங்களில் இருந்தாலும் மக்களாட்சியில் இருப்பதற்கு முதல் அடையாளம் தேர்தல். அது நடைபெற்று வருகிறது. மக்களாட்சி ஒரு நாட்டில் முறையாக நடந்தால், அது மக்களிடம் அமைதியை ஏற்படுத்தும். மக்களாட்சிக்கு வன்முறை எதிரானது. மக்களாட்சி எந்தப் பிரச்னைக்கும் தீர்வுகாணும் வல்லமை உடையது. இருந்தும் மக்களாட்சி நடைபெறும் நாட்டில் பெரும் வன்முறை நிகழ்வதைப் பார்க்கிறோம். இது ஏன் இந்த முரண்பாடு?