இலக்கியங்களில் சுற்றுச்சூழல்!

நம் வாழ்வுக்கு அடிப்படையாய் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கிற வளமான இயற்கை நிலையே சுற்றுச்சூழல் என்பது.

- முனைவர் மு.இரா. தேவகி

தனிமனிதனிலிருந்து விலங்கு வரை விரிந்து நிற்கும் சுற்றுச்சூழல் இயற்கைச்சூழல், செயற்கைச் சூழல் என இரு வகைப்படும்.மலை-காடு நீர்நிலைகள்- நிலம் இவற்றில் வாழும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் இயற்கைச் சுற்றுச்சூழல். பழந்தமிழர் இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்வு நடத்தியவர்கள். நிலத்தை மலை-வயல்-காடு-கடல் என நான்காகப் பிரித்து நிலத்துக்கேற்ற பயிர்களை வளர்த்து உயிர்களைக் காத்தவர்கள்.

'மண் திணிந்த நிலனும் நிலனேந்திய விசும்பும் விசும்பு தை வரு வளியும் வளித்தலை இய தீயும் தீ முரணிய நீரும் என்றாங்கு ஐம்பெரும் பூதத்தியற்கையை' (புறம்-2) நன்கறிந்தவர்கள். குறிப்பாக நீரின் தேவையை முழுமையாய் அறிந்தவர்கள்.

"நீரின்றமையா யாக்கை', 'உணவெனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே', 'கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய் மற்றாங்கே எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை' என ஆக்கவும்- அழிக்கவுமான சக்தியாம் மழையைப் போற்றினர். சிலப்பதிகாரம் திங்கள்-ஞாயிறு-மா மழை என இயற்கையைப் போற்றுகிறது.

மேகம் கடலிலிருந்து பெற்றுத் தருவதே மழை என்ற அறிவியலைத் தமிழர்கள் நன்கறிந்திருந்தனர். எனவே, அதை அமிழ்தம் எனப் போற்றினர்.