ഹിന്ദുത്വയുടെ ചരിത്രരചന

"ചരിത്രത്തെ കൃത്യമായും ശ്രേഷ്ഠതയോടെയും അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്, കഴിഞ്ഞ നവംബറിൽ ന്യൂഡൽഹിയിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷാ അക്കാദമിക് വിദഗ്ധരോടാവശ്യപ്പെട്ടു. “രാജ്യത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലുമായി 150 വർഷത്തിലേറെ ഭരണം തുടർന്ന മുപ്പത് രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പൊരുതിയ മുന്നൂറ് വിഖ്യാതവ്യക്തിത്വങ്ങ ളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ ഗവേഷണം നടത്തണം,” ഷാ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുടെ നിർദേശത്തോട് ഏറ്റവുമാദ്യം പ്രതികരിച്ചത് ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ റിസർച്ച് (ഐ.സി.എച്ച്.ആർ.) എന്ന കേന്ദ്രസർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള സ്ഥാപനമായിരുന്നു. മൂന്നാഴ്ചത്തെ റെക്കോഡ് സമയത്തിനുള്ളിൽ ഐ.സി.എച്ച്.ആർ. ന്യൂഡൽഹിയിൽ ഒരു പ്രദർശനം സംഘടിപ്പിച്ചു വെന്ന് ദ പ്രിന്റ് ന്യൂസ് പോർട്ടൽ റിപ്പോർട്ടുചെയ്യുന്നു.

- രാമചന്ദ്ര ഗുഹ

"മധ്യകാല ഇന്ത്യയുടെ പ്രതാപം: 8-18 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ഇന്ത്യൻ രാജവംശങ്ങൾ എന്നതായിരുന്നു പ്രദർശനത്തിന്റെ പ്രമേയം. ചോളർ, കാകതീയർ, മറാത്തകൾ, വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഭരണാധികാ രികൾ എന്നീ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെ ട്ടു. മുസ്ലിം നാമമുള്ള ഒരു രാജവംശമോ ഭരണാധികാരിയോ പ്രദർശനത്തിലുൾപ്പെ ട്ടില്ല എന്നതിൽ ആർക്കും അദ്ഭുതം തോന്നാ നിടയില്ല.

സർക്കാർ സ്ഥാപനമെന്നനിലയിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ഭരണകക്ഷിയുടെയും രാഷ്ട്രീയമുൻഗണനകൾ എല്ലാക്കാലത്തും ഐ.സി.എച്ച്.ആറിലും പ്രതിഫലിച്ചിരു ന്നു. കോൺഗ്രസ് അധികാരത്തിലിരുന്ന പ്പോൾ ഇടത്-ദേശീയവാദികളായ ഒരു ഗൂഢസംഘമായിരുന്നു ഐ.സി.എച്ച്.ആർ. നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്. മാർക്സിസ്റ്റ് ചായ്വുള്ള ചരിത്രവ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ് അവർ അന്നു യർത്തിപ്പിടിച്ചത്. മുൻകാലങ്ങളിലെ ഈ ചെയ്തികൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണകക്ഷിയുടെ ആരാധകർ ഐ.സി.എച്ച്.ആറിന്റെ മുൻവിധിയോടെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കുന്നത്.

ഇവരുടെ വാദങ്ങളിൽ കഴമ്പില്ലെന്ന് പറയാനാവില്ല. പക്ഷേ, മാർക്സിസ്റ്റ് ചാ ണ്ടെങ്കിലും, ഏറ്റവും മികച്ച ചരിത്രകാരൻമാ രാണ് മുൻകാലങ്ങളിൽ ചരിത്രഗവേഷണം നടത്തിയിരുന്നത്. പ്രാഥമിക ഉറവിടങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ പരിശോധിച്ച് വിവരങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയാണ് അവർ ചരിത്രനിഗമന ങ്ങളിൽ എത്തിയിരുന്നതും. വലതുപക്ഷ ഹിന്ദുക്കളുടെ ചരിത്രരചനയിൽ (അതോ തിരുത്തിയെഴുതലോ) ഈ രണ്ടുകാര്യങ്ങ ളും കാണാനേയില്ല. നമ്മുടെ വിഖ്യാതചരിത്ര കാരൻമാരൊന്നും ഐ.സി.എച്ച്.ആറിന്റെ കുടക്കീഴിൽ അഭയം തേടിയിരുന്നില്ല എന്നതാണ് ഓർക്കേണ്ട മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം. സർവകലാശാലാസംവിധാനങ്ങളി ലാണ് അവരിലേറെപ്പേരും പ്രവർത്തിച്ചത്. അവിടെയവർ പിഎച്ച്.ഡി. വിദ്യാർഥികൾ ക്ക് മാർഗനിർദേശം നൽകി; സ്വന്തമായി പുസ്തകങ്ങളും പ്രബന്ധങ്ങളും രചിച്ചു. വിശാലമായ ഉറവിടങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വിവര ങ്ങൾ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ട്, വ്യത്യസ്തമായ വിഷയങ്ങളിലായിരുന്നു അവരുടെ രചനക ളത്രയും. ഒരിക്കൽപ്പോലും എഴുത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷി താത്പര്യങ്ങൾ കടന്നുവ ന്നില്ല. അന്നത്തെ ചരിത്രകാരൻമാരെല്ലാം പണ്ഡിതരായിരുന്നു. കൂലിയെഴുത്തുകാരാ യിരുന്നില്ല.