പങ്കാളിയുടെ മരണം മാനസിക ആഘാതമുണ്ടാക്കാം

വൈകാരികമായ ശൂന്യത പുരുഷന്റെയത്ര ആഴത്തിൽ സത്രീക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല

- പ്രിയ ദിനേശ്

റിട്ടയേഡ് അധ്യാപക ദമ്പതികളായിരുന്നു തോമസ് മാഷും അന്നമ്മ ടീച്ചറും. നീണ്ട 50 വർഷത്തെ സന്തുഷ്ടദാമ്പത്യത്തിനൊടുവിൽ 70-ാം വയസിൽ ടീച്ചർ അന്തരിച്ചു. മൂന്നു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പിന്നാലെ മാഷും യാത്രയായി. മൂന്നു വർഷവും മാഷിന്റെ ജീവിതം രോഗാതുരവും ഏകാന്തവും ആയിരുന്നു. ഇതിലെന്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് അത്ഭുതം തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും ചില വസ്തുതകൾ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയേക്കാം. പങ്കാളിയുടെ മരണം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആഘാതം പലരിലും വ്യത്യസ്തമാണ്. 2013-ലെ ജേണൽസ് ഒഫ് ജറന്റോളജിയിലെ പഠനപ്രകാരം പങ്കാളിയുടെ മരണം സഹപങ്കാളിയിൽ വലിയ ആഘാതമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. പ്രത്യക്ഷമായതോ പരോക്ഷമായതോ ആയ ശാരീരിക മാനസിക ആയ ആഘാതങ്ങളാകാം ഇത്. പങ്കാളിയുടെ മരണശേഷം ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ അവരും മരണത്തിനു കീഴടങ്ങുവാനുള്ള സാധ്യത ഏകദേശം 30 ശതമാന ത്തിലധികം ആണ്. മരണത്തെത്തുടർന്നു വരുന്ന ആദ്യ ആറുമാസം 40 മുതൽ 70 ശതമാനം വരെ ഇത് കൂടുതലായിരിക്കും.

വിവാഹശേഷം, ഏകദേശം അടുത്തടുത്ത പ്രായത്തിലെ ദമ്പതിമാർ അവരുടെ ദൈനംദിനകാര്യങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം ആശ്രയമനോഭാവം പുലർത്തുന്നവരായിരിക്കും. മാത്രമല്ല അവർ പരസ്പരം അത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കിയും വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്തുമുള്ള ജീവിതവുമായിരിക്കും. വർഷങ്ങളായി പിന്തുടരുന്ന ശീലങ്ങളും മറ്റും പങ്കാളിക്കു മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കാനും വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്യാനും സാധിക്കുകയുള്ളു. അതു കൊണ്ടുതന്നെ പങ്കാളിയുടെ മരണം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശൂന്യത ആഴത്തിലുള്ളതായിരിക്കും. ഇതിൽത്തന്നെ ഭാര്യയുടെ മരണമാണ് ഏറ്റവും ആഘാതം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത്. ഭാര്യയുടെ മരണത്തോടെ ഉണ്ടാകുന്ന വൈകാരികമായ ശൂന്യതയും ഒറ്റപ്പെടലും ഭർത്താവിൽ ജീവിതത്തോടുളള വിരക്തിയിലേക്കെത്തിക്കുന്നു.