Kendine giden yolda

Atlantik Okyanusu’nu batıdan doğuya teknestopla geçmek... Macera, aşk ve beklenmedik dönemeçlerle dolu iki yıla yayılan bu harika deneyimin bana kattıklarını sizlerle paylaşmak istedim. Ama hikaye aslında çok daha öncesinden başlıyordu...

- YAZI VE FOTOĞRAFLAR: SERA ERTAN

Atlantik Okyanusu’nu teknestopla (otostopun denizde olan!) geçmeden önce kıtaları karadan aşmış, yıllarca göçebe bir yaşam sürmüş ve farklı ülkelerde çalışmıştım.

Ama aslında bu hikaye çok daha önce başlamıştı...

Türkiye’de doğup büyüdüm, genç yaşta Kanada’ya göç ettim ve uzun yıllar hayatım oldukça öngörülebilir görünüyordu. Üniversitede finans okudum, mezun oldum ve kurumsal hayatta çalışmaya başladım. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundaydı.

Sonra bir gün, yirmili yaşlarımın başında, hayatımı iki bavula sığdırıp Avustralya’ya tek yön bir bilet aldım. Başlangıçta bu yalnızca vereceğim bir mola, bir ‘gap year’ (mola yılı) olacaktı. Ama o yolculuk hiç bitmedi...

Zamanla seyahat sadece hareket etmek değil, kendimi ve dünyayı anlama biçimi haline geldi. Bu süreçte yaratıcı yönüm de ortaya çıkmaya başladı. Oyunculuk ve hikaye anlatıcılığına olan ilgim beni Hindistan, Tayland, Meksika ve Türkiye’de çeşitli yapımlarda çalışmaya götürdü; film, yazı, YouTube (@RoadToYourselfOfficial) aracılığıyla yolculuğumu anlatmaya devam ettim.

Yıllar sonra bu deneyimler, bugün Road To Yourself olarak bilinen platformun ve topluluğun doğmasına ilham verecekti. Fakat beni en çok dönüştüren deneyimlerden biri herhangi bir yolun üzerinde değil, açık okyanusun ortasında yaşandı. Atlantik Okyanusu’nu yelkenlilere teknestop yaparak geçtim.

O dönem bunu bir macera ve kişisel bir meydan okuma olarak görüyordum. Bugün geriye baktığımda Atlantik geçişinin aslında sadece bir ‘okyanusu aşmak’ deneyimi olmadığını görebiliyorum. Bu, hayatımda ilk kez rahatlık yerine bilinmeyeni, kontrol ihtiyacı yerine merakı tercih ettiğim andı. Bir bakıma sonrasında gelen her şeyin başlangıcıydı.

Okyanusu teknestopla geçmek diye bir şey gerçekten var mı?