Daha azla daha mutlu olmak

Her gün yeni birşeyler öğrenmek, her milde yeni manzaralar görmek, her limanda yeni dostlar edinmek... Bunlar, Amazon Prime Video Ülke Müdürü Alptuğ Çopuroğlu'nun deniz yaşamından kazandıkları. Bir de sulara bıraktıkları var; gereksiz fazlalıklar ve hayatın omuzlara bindirdiği yükler gibi. Beneteau Oceanis 41 model teknesi Charlotte'un hayatındaki fazlalıkları alıp götürdüğünü söyleyen Çopuroğlu ile sohbetimiz çocukluk anılarından Akdeniz hayallerine kadar uzandı.

- YAZI: AYŞEGÜL BAKIŞ

Ailenizde denizciler var mıydı, yoksa bu ilgi sizinle mi başladı?

Aslında denizle olan ilişkimden çok suyla olan ilişkimden bahsetmek daha doğru olur. Suya ve tekneye olan yakınlığım çok küçük yaşlarda başladı. Babam avcılığa ve balıkçılığa çok meraklı, tutkulu bir insandı. Onun sık sık ava ve balığa gittiği bir gölün kenarında, kışında 9.9 beygirlik Yamaha motor bulunan küçük bir Boston Whaler teknemiz vardı.

Çocukluğumun önemli anıları o teknenin etrafında geçti. Her hafta sonu teknenin temizlenmesi, kıyıya çekilmesi, motorunun silinip kaldırılması, sonraki hafta yeniden hazırlanıp suya indirilmesi... O günlerde bazen zor gelen ama bugün dönüp baktığımda çok değerli bulduğum anılar bunlar.

Bugün kendi teknemi hazırlarken ya da bir seyirden dönüp temizlerken çocukluğumdaki o günleri hatırlıyorum. Ölçek büyüdü ama aslında yaptığımız şey çok değişmedi. Sanırım tekne sahipliğinin sadece denizde olmak değil, tekneye emek vermek olduğunu ilk kez o yıllarda öğrenmiş oldum.

Tekne almadan önce eğitim aldınız mı?

Tabii ki aldım. Hatta her şey bir eğitimle başladı diyebilirim. Suya hep yakın bir insandım. Çocukluğumdan beri kayıklarımız oldu; gerek göl kenarında gerek Boğaz’da suyun üzerinde olmak benim için her zaman çok özel bir histi. Ama yelkencilikle gerçek anlamda tanışmam yıllar sonra oldu.

Üniversite arkadaşlarımla birlikte Bodrum çıkışlı bir haftalık bir yelken eğitimi ve tatili planladık. Amacımız hem yelkenciliği öğrenmek hem de güzel bir hafta geçirmekti. Kechi Sailing'de sevgili Tufan'ın eğitmenliğinde çıktığımız bu seyir benim için bir dönüm noktası oldu. Bodrum’dan çıkarken dümen başındaydım ve o an kendi kendime “Galiba ben bu işi gerçekten öğrenmek istiyorum” diye düşündüğümü hatırlıyorum.