“Eeeh... Zevzek zevzek işler be!”

Deniz, bu ülkede yalnızca seyrine doyulmaz bir manzara değil; egemenliktir, ekmek kapısıdır, özgürlüktür.

- Tüba Noyan

Kabotaj ise tam 100 yıldır bu özgürlüğün hukuki zırhıdır. Ancak tam da bu tarihi dönüm noktasında, amatör denizciliğin geleceğini baltalayacak yeni bir yönetmelik yürürlüğe giriyor. Mavi Vatan’da özgürce yelken açması gereken amatörlere dayatılan bu bürokratik engelleri uzaktan değil, bizzat denizin içinden, hakkımızı savunarak takip ediyoruz. Çünkü Kabotaj Kanunu’nun 100. yılında denizcilik, dayatmalara değil, daha çok özgürlüğe ihtiyaç duyuyor. Cumhuriyet’in ilk yıllarında deniz, Türk milletinin elinden büyük ölçüde alınmıştı. Kapitülasyonların gölgesinde kıyı ticareti, kılavuzluk, balıkçılık ve liman hizmetleri yabancıların kontrolündeydi; Türk denizcisi kendi sahilinde seyirciydi. Kabotaj Kanunu bu tabloyu değiştirmek için çıkarıldı ve 1 Temmuz 1926’da yürürlüğe girdi. Atatürk o günü şöyle tanımladı: “Bu olay, yüzyıllarca süren engellere karşı, ancak millî yönetimin elde edebildiği başarılardandır.” Mesaj açıktı: Denizi milletin yaşam alanı yapın. Vatandaşı denizle buluşturun.

Aradan yüz yıl geçti. Deniz kültürü içinde büyüyen, küçük teknelerle başlayıp yıllarını seyirde geçiren iki, üç nesil oldu. Naviga’yı kurarken de esin kaynağımız bu nesillerdi. Amacımız da deniz kültürünü yaymak, amatör denizcinin sesini duyurmaktı. Bu yüzden Emekli Tümamiral Cem Gürdeniz’den bu sayı için gelen yazıya sessiz kalmak istemedim; yazısının her kelimesi hepimizin hislerine tercüman oluyor.