മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കൾ

കിർഗിസ്ഥാനിൽ മഞ്ഞു പെയ്യുന്നതു കാണാൻ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം പറന്ന കഥ പറയുകയാണു പി. ശ്രീകല

- പി. ശ്രീകല

മീശപ്പുലിമലയിൽ മഞ്ഞു പെയ്യുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? എന്നു ചോദിച്ചത്, ദുൽഖർ സൽമാനാണ്. ചാർലി സിനിമയിൽ. കിർഗിസ്ഥാനിൽ പോയി മഞ്ഞു പെയ്യുന്നതു കണ്ടാലോ' എന്നു ഞങ്ങളോടു ചോദിച്ചതു കൂട്ടുകാരി സുജി ആണ്. അവൾ ചുക്കാൻ പിടിച്ചു തലപ്പത്തിരുന്നതോടെ എല്ലാവരും ഉഷാറായി.

സുജി, വാണി, ഫാസ്ല, രഞ്ജിനി, ഫാബി, സൗമ്യ, വിജിഷ, അഞ്ജു എന്നിവർ ആദ്യം റെഡിയായി. അക്കൂട്ടത്തിലേക്കു ഞാനും ഫിറോസിയയും ഇടിച്ചുകയറി. അങ്ങനെ ദുബായിൽ നിന്നു മഞ്ഞു കാണാൻ പുറപ്പെട്ടത് 10 പെണ്ണുങ്ങൾ.

കിർഗിസ്ഥാൻ കാണാൻ പോകുന്നവരും ദുബായ് കണ്ടു മടങ്ങുന്നവരും കുറെ ഇന്ത്യൻ വിദ്യാർഥികളും ഉണ്ടങ്കിലും വിമാനം പകുതിയും കാലിയായിരുന്നു. നാലു മണിക്കൂർ യാത്ര കഴിഞ്ഞു ബിഷ്കെക്ക് എയർപോർട്ടിൽ വിമാനം ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാനും ഫിറോസിയയും ഒട്ടകത്തെ പോലെ തല പുറത്തേക്കിട്ട് എത്തി നോക്കി, മഴയുണ്ടോ? മഞ്ഞുണ്ടോ? സ്വെറ്ററും സോക്സും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മൈനസ് മൂന്നു ഡിഗ്രി തണുപ്പിൽ ഉറഞ്ഞു പോയ ഞങ്ങൾ അര മണിക്കൂർ വാൻ യാത്രയ്ക്കു ശേഷം ബ്രിഡ്ജസ് ഹോട്ടലിലെത്തി. നേരം പുലരുന്നതേ ഉള്ളൂ. ഹോട്ടൽ റൂമിലെ ജാലകത്തിനപ്പുറം കാണുന്ന വീടുകളുടെ മേൽപ്പുരകളെല്ലാം മഞ്ഞിന്റെ വെളുവെളുത്ത ആവരണം. സൂര്യൻ എത്തി നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യരെ പുറത്തു കാണുന്നില്ല.

പ്രാതലിന് എത്തിയപ്പോൾ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഫിനാൻഷ്യൽ കൺട്രോളർ രഞ്ജു ഓർമിപ്പിച്ചു, "നന്നായി തട്ടിക്കോണം, ഇടയ്ക്കിടെ ഫൂഡ് ചോയ്ച്ചാൽ വാങ്ങി തരില്ല...' പാലും ഓംലെറ്റും മുന്തിരിയും ബീൻസ് കറിയും വൈറ്റ് റൈസും കഴിച്ച്, ഊർജം സംഭരിച്ച്, മച്ചകത്തമ്മയെ കാൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ച് ഞങ്ങൾ തുടങ്ങുകയാണ്, കിർഗിസ്ഥാൻ യാത്ര.

ആലാ ആർച്ചാ നാഷനൽ പാർക്കിലേക്കാണ് ഗൈഡ് ഐഷുലു ആദ്യം ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയത്. വർണാഭമായ പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സ്ഥലമായതു കൊണ്ടാണ് പേരു വന്നത്. തലസ്ഥാന നഗരിയായ ബിഷ്കെക്കിൽ നിന്ന് 40 കിലോമീറ്റർ അകലെ നയന മനോഹരമായ ഭൂ പ്രകൃതി. തിരക്ക് തീരെയില്ലാത്ത റോഡ്.