கூட்டுக்கு வெளியே

பரதநாட்டிய ஆசிரியை காயத்ரி சொல்லிக் கொடுத்த ‘அரமாண்டி’யில் தன்னை சமநிலைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது “அவனுக்கு இங்கு என்ன வேலை?” என்று அக்ஷரா தனுஷாவைத் இடித்தாள்.

- சர்வமித்ரா

தனுஷாவின் இளஞ்சிவப்பு மற்றும் பச்சை நிற பரதநாட்டிய உடை தலை முதல் கால் வரை வியர்வையில் நனைந்திருந்தது. அவளுடைய நேர்த்தியான பின்னல் நடன அசைவுகளால் கலைந்து கொண்டிருந்தது. அவள் எரிச்சலுடன் நுழைவாயிலைப்பார்த்தாள். ஜெகன் அங்கே நடனமாடுபவர்களை பிரமிப்புடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் நடனபள்ளியில் மூத்தவனாகவும், கலாச்சாரக் கழகத்தின் தலைவனாகவும் இருந்தான். தனுஷா தோள்களை குலுக்கி ஹாய் சொல்லிவிட்டு, நடன நளினத்தில் தன்னை சமநிலையை செய்வதில் கவனம் செலுத்தினாள். ஏறக்குறைய அரை மணி நேரமாக அவர்கள் ‘அரமாண்டி’ பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தார்கள், தனுஷா நிலநடுக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்டது போல் தடுமாறினாள்.

“6... 7... 8 கேர்ள்ஸ், ஐந்து நிமிட இடைவெளி எடுத்துவிட்டு மீண்டும் பொசிஷனில் நில்லுங்கள்!”

மாணவர்கள் அனைவரும் தரையில் அமர்ந்து நன்றாக பெருமூச்சு விட்டனர்.

“உள்ளே வா!” மிஸ். காயத்ரி ஜெகனை கவனித்து உள்ளே அழைத்தாள். ஜெகன் தனது காலணிகளை கழற்றி அறையின் இருபுறமும் நேர்த்தியாக அமைக்கப்பட்டிருந்த செருப்புகளுக்கு அருகில் வைத்தான். கூப்பிய கைகளுடன் அவன் உள்ளே நுழைந்தான், “மேடம், நானும் இந்த கிளாசில் பங்கேற்க வேண்டும்!” “முட்டாள்! அவனால் இந்த டான்ஸ் கிளாசில் சேர முடியாது!” வெறுப்பில் முகம் சுழித்து, கிசுகிசுத்தாள் அக்ஷரா.

“டான்ஸ் அவனுக்கு மிக பிடிக்கும் போல” என்று தனுஷா பதிலளித்தாள்.

"பரதநாட்டியம் பெண்களுக்கானது என்பது அவனுக்குத் தெரியாதா?” அக்ஷரா மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.

‘நடராஜர் - நடனத்தின் அதிபதி ஆண் தானே’ என்று தனுஷா பதிலடி கொடுக்க விரும்பினாள், ஆனால் அதற்குள் காயத்ரி அனைவரையும் வகுப்பு அழைத்தாள்.

“வகுப்பிற்குப் பிறகு அவனுக்கு பாடம் கற்றுத் தரப் போகிறேன்,” என்று அக்ஷரா அடுத்த பயிற்சிக்கு முந்தைய வார்ம்அப் நிலையில் தனக்குத்தானே சபதம் செய்தாள்.