நடு இரவில்... காட்டில் திகில் அனுபவம்!

அப்போதெல்லாம் என் மனதில் கூடவே மற்றொரு எண்ணமும் தோன்றும். ஒருவேளை நாம் இப்படியே பழைய சம்பவங்களை மனதிலே நினைத்துக்கொண் டிருப்பதால்தான், என் கணவர் என்மீது எவ்வளவு அன்பு செலுத்தினாலும் எனக்கு பரிபூரணமாக அது கிடைக்க வில்லையோ என்று நினைக்கத் தோன்று கிறது. என் கணவர் எதைச் செய்தாலும் ஒரு குறை அதில் இருப்பதாக தெரிகிறது. இதனால் 'திருப்தியால் நிரம்ப வேண்டிய என் இதயத்தில் ஒரு பகுதி சூன்யமாகவே இருக்கிறது' என்று நானே, என் கணவருக்காக வாதிட்டுக் கொள்வேன். ஆனாலும் என் இதயம் அதை ஏற்காது.

- 

நினைத்துப் பார்க்கிறேன்... நான் ஒருத்தி தான் இப்படியா? எத்தனையோ பேர் காதலிக்கிறார்கள். அவர்கள் காதல் கைகூடாமல், வேறு ஒருவரை கணவராகப் பெற்றதும் உண்டு. தங்களை அடக்கியாளத்தக்க புருஷன் கிடைக் கும்போது அவர்கள் காலப்போக்கில் பழைய சம்பவங்களை மறந்துவிடுவதில்லையா? ஆனால் என் நிலை அப்படியில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே என் இதயத்திலிருந்து பழைய சம்பவங்களைக் கிள்ளியெறிய நினைத்த போதும் என்னால் அது முடியவில்லை. அது புற்றுநோயாகவே பற்றிக் கொண்டுவிட்டது.

எப்படி நினைத்துக்கொண்டாலும், என்ன தான் என்னையே நான் சமாதானப்படுத்திக் கொண்டாலும், எனக்கும் என் கணவருக்கும் இடையே ஒரு இடைவெளி இருக்கத்தான் செய்தது. அந்த இடைவெளியை என்னால் அளக்கவும் முடியவில்லை; அடைக்கவும் இயலவில்லை. அந்த இடைவெளி கடைசிவரையில் அப்படியே இருந்துவிட்டது. என் வாழ்க்கையிலே ஏதோ ஒரு குறை இருப்பதாகவே எனக்குத் தோன்றியது. அது என்ன குறை? எதனால் அந்த குறை என்பதை என்னால் தனியே பிரித்தெடுத்து சொல்லவும் முடியவில்லை... ஏதோ ஒரு குறை அவ்வளவுதான். அதற்குமேல் ஆராய்ச்சி செய்யத் தோன்றவில்லை.

புரொவின்ஷியல் பிராட்காஸ்டிங் கார்ப்ப ரேஷனில் என் கணவருக்கு சூபர்வைசர் வேலை. இதற்காக இவர் ஏராளமான இடங்களுக்குப் பிரயாணம் செய்யவேண்டியிருந்தது. சாலை வசதி இல்லாத, பஸ் போகாத கரடுமுரடு பாதையில் காட்டு வழியாக பல ஊர்களுக்கு, குக்கிராமங் களுக்கு செல்லவேண்டிய வேலை அது. ஊருக்கு ஊர், கிராமத்துக்கு கிராமம் சென்று பொது இடங்களில் ரேடியோவை நிர்மாணிப்பது, அவற்றை பழுது பார்ப்பது, ஒழுங்காக வேலை செய்கிறதா என்று கவனிப்பது போன்ற வேலைகள்தான் என் கணவருக்கு.

இதுபோன்ற சுற்றுப்பயணம் போக இவருக்கு ஒருநாள் உத்தரவு வந்தது. அரசு உத்தரவை மீற முடியுமா? ஒருமுறை கிளம்பிவிட்டால் திரும்பி வர சுமார் 20-30 நாட்களாகும். வீட்டில் என்னைத் தனியாக விட்டுப் போக அவருக்கு விருப்பமில்லை... நானும் அதை விரும்பவில்லை. அவருடனே நானும் பயணம் கிளம்பிவிட்டேன். அது ஊர் சுற்றி வருவது போன்ற பயணமில்லை என்பது அப்போது புரியவில்லை.