ஒரு நியாயமான வாய்ப்பு

ஷரத்தா பிளாக் போர்டை நன்றாகப் பார்க்க முயன்றாள். ஆ! அங்கே எழுதப்பட்ட அல்ஜிப்ரா ப்ராப்ளம் சிக்கிய நூல் போல தான் இருந்தது.

- சர்வமித்ரா

அதோடு, அர்ஜுனின் சதுரத் தலையும், சுருண்ட முடியும் அவளது பார்வையைத் தடுத்தன. வேறு எந்த நாளாக இருந்தாலும் இது அவளுக்கு கோபம் உண்டாக்கியிருக்கும், ஆனால் இன்று அது அவளுக்கு முக்கியமாகத் தோன்றவில்லை.

ஷ்ரத்தா ஒரு தடித்த புக்கை எடுத்து அதன் மேல் உட்கார்ந்து, அர்ஜுனின் தோளுக்கு மேலாகப் பார்த்து போர்டில் இருப்பதை எழுதிக் கொண்டாள், மெதுவாக ராகம் இசைத்துக் கொண்டே. அவளது மனம் வேறு எங்கோ இருந்தது. பிற்பகலில் நடக்கவிருக்கும் கூடைப்பந்து தேர்வுகளுக்காக ஷ்ரத்தா உற்சாகமாக இருந்தாள்.

வகுப்புகள் முடிந்ததும், ஷ்ரத்தா விரைந்து மைதானத்திற்குச் சென்று, பிளாக் ஸ்கூல் ஷூஸைக் கழற்றி வெள்ளை ஸ்போர்ட்ஸ் ஷூஸை அணிந்தாள். ஹேர் பேண்ட்யை சரி செய்து கொண்டு, உடலை சூடாக்க லேசாக ஜாகிங் செய்யத் தொடங்கினாள். பயிற்சியாளர்

“நெக்ஸ்ட்!” என்று கூப்பிட, அவளுக்கு முன்னால் நின்ற நம்பிக்கையாளர்களின் வரிசை குறைந்தது. ஷ்ரத்தாவின் பதட்டம் அதிகரித்தது.

இறுதியாக அவளது முறை வந்தது. அவள் முன்னால் நடந்து சென்று, பயிற்சியாளருக்கு முன்னால் நின்று, அவரைப் பார்க்க கழுத்தை நீட்டி, ஒரு பரந்த புன்னகையை கொடுத்தாள். பயிற்சியாளர் அவளை மேலிருந்து கீழாக பார்த்துவிட்டு, “நெக்ஸ்ட்!” என்று கத்தினார்.

என்ன? எப்படி? ஏன்? ஆனால் அவளுக்கு பந்துடன் தன் திறமைகளைக் காட்ட ஒரு வாய்ப்பு கூட கிடைக்கவில்லையே! ஷ்ரத்தா அப்படியே நின்று போனாள்.

“என் நேரத்தை வீணாக்காதே. இன்டர் ஸ்கூல் போட்டி அடுத்த வாரம். நீ அணியில் இடம் பிடிக்க மாட்டாய். நான் நேரத்தை வீணாக்க முடியாது,” என்று பயிற்சியாளர் அவளைத் தள்ளிவிட்டு அடுத்த போட்டியாளரை நோக்கி நகர்ந்தார்.

கண்ணீர் மல்க, ஷ்ரத்தா வீட்டை நோக்கி நடந்தாள். முன் கதவை அடித்து மூடினாள், அதன் சத்தம் அவளது கோபத்தை எதிரொலித்தது. நேற்று வரை அவளுக்கு நெருங்கிய நண்பராக இருந்த ஏஸ் கூடைப்பந்து வீரர் மைக்கேல் ஜோர்டான், அவள் அறைக் கதவில் தொங்கிய போஸ்டரில் இருந்து அவளைப் பார்த்து கேலி செய்தார்.

கூடைப்பந்து ரசிகையான ஷ்ரத்தா திரும்பி, டயானா டௌராசி மற்றும் ப்ரியானா ஸ்டீவர்ட் ஆகியோரை எதிர்கொண்டாள்.