Pasifik'in ortasında S'Boro'ya veda

Sadun Boro'nun rotasını, onun anısına ve eski koşullarla yeniden geçmek üzere yola çıkan Cengiz Arslanoğlu, 8,90 metrelik yelkenlisi S'Boro ile yıllarca süren tek kişilik dünya seyahati sırasında, 25 Mayıs 2025 gecesi Pasifik'in ortasında destansı bir final yaptı. Bu unutulmaz yolculuğu ve dramatik sonu ondan dinledik.

- GÜLÇİN PEHLİVAN TEZDİKER

Cengiz Ağabey, öncelikle büyük geçmiş olsun. En başa dönersek Sadun Boro'nun rotasını izleme kararını nasıl verdiniz?

Kısmet'in dünya turunun 50'nci yılı anısına, onun yaptığı rotayı ve onun zamanının şartlarına en yakın şekilde tek başıma geçmek istedim. Bu hem kişisel bir saygı duruşu hem de Türk denizciliği adına bir meydan okumaydı. Başından beri biliyordum ki kolay olmayacak ama yaşadıklarım hayal bile edilemezdi.

Yolculuğunuzun en zorlu anları arasında neleri sayarsınız?

Saymakla bitmez... Atlantik geçişinde direk kırılması, Panama sonrası motor arızası, Kosta Rika açıklarında sürüklenme, Pasifik'in ortasında bir şileple çarpışmam... Tekneyi defalarca onardım, her defasında devam ettim. Ama en ağır olanı 25 Mayıs gecesiydi; motor arızası, kopan teller, direğin oynamaya başlaması ve sonunda SOS çağrısıyla helikopter tarafından kurtarılmam...

Teknenizi seçerken nelere dikkat ettiniz? 8,90 metrelik bir tekneyle Pasifik geçmek cesur bir karar; neden bu kadar küçük bir tekne?

Aslında tekne seçiminde hiçbir bilgim yoktu. Sadun Boro'nun dünya seyahatinin 50'nci yılı anısına başlattığım 'Aynı rota' projesine uygun olmasını istedim. O dönemin ruhuna sadık kalmak için her şeyin manuel olmasına dikkat ettim. Daha modern bir tekne alabilirdim ama bilinçli olarak bu yolu seçtim.

Hazırlık sürecinde en çok hangi eksiklikler sizi düşündürdü? Ya da denize çıktığınızda hâlâ eksikleriniz var mıydı? Eksik hiç bitmiyor denizde. Ama en çok kafamda dönen soru şuydu: Elektrik sistemi ne kadar dayanır? Şarj dinamosu mesela, sonra aküler... Bunlar ciddi konular. Yola çıktığınızda bazı eksikleri biliyor ve göze alıyorsunuz zaten.