பொருளாதார நெருக்கடியின் பின்னரான இலங்கை-38 பொருளாதாரத்தை சீரமைக்கும் முயற்சி

1970 இல் ஆட்சிக்கு வந்த சிறிமா அரசாங்கத்திற்குக் காத்திருந்த சவால்களைக் கடந்த கட்டுரையில் பார்த்தோம். கடன் ஒரு பாரிய பிரச்சினையாக இருந்தது. பொருட்கடன்கள் மட்டும் ரூ.319 மில்லியனாக இருந்தன. இதில் சீனா, மேற்கு ஜேர்மனி, ஜப்பான், அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் மற்றும் இந்தியா ஆகியவை முக்கிய கடன் வழங்குநர்கள்.

- 

இந்தக் கடன்கள் அரிசி மற்றும் கோதுமை இறக்குமதிக்கு நிதியளித்தன, அத்துடன் உரம், தொழில்துறை மூலப்பொருட்கள், விவசாய இயந்திரங்கள் மற்றும் மோட்டார் வாகனங்கள். திட்டக் கடன்கள் வெளிநாட்டு நாணயத்தின் மற்றொரு ஆதாரமாக இருந்தன. ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கி மற்றும் உலக வங்கி ரூ.79 மில்லியனை கிடைக்கச் செய்தாலும், அதற்கு சமமான தொகையை 1974 இல் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டியிருந்தது. நேரடி மானியங்கள் ரூ. 252 மில்லியனாக இருந்தன, இதில் 90% உணவுக்காகப் பெறப்பட்டது. இதன் முக்கிய நன்கொடையாளர்கள் சீனா, மேற்கு ஜேர்மனி, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் கனடா.

1968 முதல் இடைவிடாமல் உயர்ந்து வந்த மொத்த நிலுவையில் உள்ள வெளிநாட்டுக் கடன் 1974இல் ரூ.4,859 மில்லியனாக புதிய உச்சத்தை எட்டியது. அதேபோல், கடன் சேவை கொடுப்பனவுகள் ரூ.683 மில்லியனாக புதிய உச்சத்தை எட்டின. ஆனால் அதிக விலைகள் காரணமாக ஏற்றுமதி வருவாயில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பு (குறுகிய காலம்) காரணமாக, தொடர்ந்து அதிகரித்து வந்த கடன் சேவை விகிதம் 1974 இல் முதல் முறையாக 18% ஆகக் குறைந்தது.

வெளிப்புறக் கடன், இறக்குமதிகளுக்கு நிதியளிக்க வெளிநாட்டுக் கடன் வாங்குதல் மற்றும் பெரிய கடன் சேவைத் தொகை செலுத்துதல் போன்ற போக்குகள் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் நீடித்தன. 1975 ஆம் ஆண்டில் நீண்டகாலக் கடன்களின் மொத்த வரவு ரூ.886 மில்லியனாக இருந்தது, இதில் ரூ.447 மில்லியன் பொருட்கள் (குறிப்பாக உரம்) மற்றும் உணவு (கோதுமை) ஆகியவற்றுக்கானது.

வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (ரூ.1,421 மில்லியன்) இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு அதிகமாக இருந்தது. மேலும் 1975ஆம் ஆண்டில் வெளிநாட்டுக் கடன் ரூ.5,301 மில்லியனாக இரட்டிப்பாகியது. சிறந்த வர்த்தக விதிமுறைகளின் விளைவாக அடுத்த ஆண்டு குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உணவின் விலை குறைந்தபோது ஏற்றுமதிப் பொருட்களின் விலைகள் உயர்ந்தன. 1975 விலையை விட தேயிலை விலைகள் 16% மற்றும் ரப்பர் விலைகள் 60% அதிகரித்தன.

ஆனால் இரண்டு ஏற்றுமதிகளின் அளவும் முறையே 6 % மற்றும் 15% குறைந்தன. எனவே, நாடு அதன் ஏற்றுமதிப் பொருட்களுக்கான ஏற்ற நிலைமைகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தவறிவிட்டது. இருப்பினும், வர்த்தகப் பற்றாக்குறை 1975ஆம் ஆண்டில் ரூ.1,400 மில்லியனில் இருந்து 1976ஆம் ஆண்டில் ரூ. 700 மில்லியனாகக் குறைக்கப்பட்டது.