கைதி எண் 9658

(70) துயரப் பாடல்!

- 

அந்த நோட்டுப்புத்தகத்தை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அட்டை மிகத்தடிமனாக இருந்தது. அதன்மீது கூடுதலாக, மற்றொரு பழுப்பு நிறத்திலான கனத்த மேலட்டையும் போடப்பட்டிருந்தது. என் வாழ்நாளில் அப்படி ஒரு நோட்டுப்புத்தகத்தை பார்த்ததில்லை. அதன் தாள்கள் மிகவும் தரமானவை. அதில் ஒரு தாளை எடுத்து எளிதாக கிழித்துவிட முடியாது. அதை யாரோ நீண்ட காலத்திற்கு, காப்பாற்றி வைக்கவேண்டும் என்ற உணர்வில் இவ்வாறான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை அதற்குச் செய்திருக்கிறார்.

பெருமைக்குரிய அந்த நோட்டுப்புத்தகத்தைப் பற்றி, பல கதைகளை தோழர் நல்லகண்ணு என்னிடம் தெரிவித்திருக்கிறார். அந்த நோட்டுப்புத்தகம் வேறு யாருடையதும் அல்ல, அவருக்குச் சொந்தமானதுதான். சிறையில் அவர் வாழ்ந்த காலம் முதல், அவருடன் வாழ்ந்து, இதுவும் சிறை வாழ்வை நிறைவுசெய்து விடுதலை பெற்று வெளியே வந்திருக்கிறது.

அந்தக்காலம் காகித பற்றாக்குறை காலம். அதுவும் சிறைச்சாலையில் காகிதம் கிடைப்பது அரிதினும் அரிது. அப்பொழுது சிறைச்சாலையில் இருந்த கம்யூனிஸ்டுகள் நல்ல சிந்தனையாளர்களாகவும் இருந்தார் கள். எழுதுவதற்கு இவர்களுக்கு காகிதங்கள் கிடைப்பதில்லை. சிறைச்சாலைகளிலே தங்களை பார்க்கவரும் தங்கள் உறவினர்களிடம், இவர்கள் தயங்கித் தயங்கி முன்வைக்கும் கோரிக்கை, நோட்டுப் புத்தகங்கள் வேண்டும் என்பதுதான்.

தோழர் நல்லகண்ணு தன்னைப் பார்க்க வருகிறவர்களிடம் சொல்லியனுப்பி, இவ்வாறான ஒரு நோட்டை வாங்கி வைத்திருந்தார். தன் அன்றாட நடவடிக்கைகளைப் பற்றி மட்டும் அந்த நோட்டில் அவர் எழுதி வைக்கவில்லை. தனக்கு கிடைத்த அறிவுப் பூர்வமான தகவல்கள் அனைத்தையும் அதில் எழுதி வைத்திருந்தார். தண்டனைக் கைதிகளுக்கு சிறைச்சாலையில் நிரந்தரமான பணி ஒன்றை ஒதுக்கித் தருவார்கள். அவ்வாறு இவருக்கு சிறையில் ஒதுக்கித் தரபட்டப் பணி, நூலகர் பணி. இதைச் சிறைச்சாலையில் கிடைத்த சிறந்த வாய்ப்பு என்கிறார் நல்லகண்ணு.