பூர்கூ கரடியின் இனிய ஹைபர்நேஷன் இரவுகள்

டிசம்பர் மாதம். இமயமலையின் பள்ளத்தாக்கில் குளிர் தன் முழு வீரத்தையும் காட்டியது.

- டாக்டர் ரஞ்சனா ஜெய்ஸ்வால்

உயரமான தேவதாரு, ஓக், பைன் மரங்களின் கிளைகளில் பனித்துகள்கள் படிந்து கிடந்தன.

காற்று அவ்வளவு குளிராக இருந்தது; மலைக் குன்றுகளின் ஓடைகளில் கூட நீர் உறைந்து, சில இடங்களில் வெள்ளை மலர்கள் பூத்தது போல் தெரிந்தது.

அதே குளிர் தரம்சாலாவின் அருகிலுள்ள தௌலாதார் காடுகளையும் சூழ்ந்தது. குளிர் காற்று வீசியது; இலைகள் பனி தட்டுகளாய் படர்ந்து இருந்தது; காலை, மாலை ஒவ்வொருமுறையும் மரங்களும் செடிகளும் மெலிந்த பனிமூட்டத்தால் மூடப்பட்டன.

அன்று காலை விசேஷமாக கடும் குளிர். இலைகள்மேல் பனித்துளிகள் மின்னின. காடு முழுவதும் இருக்கும் விலங்குகள் வரவிருக்கும் கடுமையான குளிர்காலத்திற்கான தயாரிப்பில் மூழ்கி இருந்தன.

சிவப்பு பாண்டாவான பீக்கூ அங்குமிங்கும் ஓடி உணவு சேகரித்து, மரக்கிளைகளில் பல இடங்களில் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தான்.

அவனுடைய அயலான் சாப்டி என்ற இமாலய வரையாடு, கற்களிடையே ஒரு குகையைக் கட்டியிருந்தான்.

உலர்ந்த இலைகளால் அதை போர்த்தி, குளிர் தாக்காதபடி சூடாக வைத்திருந்தான். உணவுக்காக புல், மூலிகைகள், பசுங்கொடி, மலர்கள் என பலவற்றை சேமித்து வைத்திருந்தான்.

இதற்கிடையில், காட்டின் அன்புக் குரியவர் பூர்கூ கரடி வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டிருந்தான்.

உயரமான மரங்களில் ஏறி பழங்களையும் காய்களையும் பறித்து சாப்பிட்டான். சில நேரங்களில் கொடிகளில் உள்ள வேரையும் தோண்டி சாப்பிடுவான். அவன் ஏற்கனவே குண்டாக இருந்தான், இப்போது இன்னும் பெருத்துப் போயிருந்தான்.