ഭഗവാന് സന്തോഷമേകുന്ന നിഷ്ക്കളങ്ക പ്രാർത്ഥന

ആത്മീയ ജീവിതം സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുവരും ഭഗവത് ഗാനാലാപനങ്ങളുമായി ശേഷകാലം ജീവിച്ചു

- സംഗീത മധു

ഭക്തരായ ചെറുപ്പക്കാരനും വയോധികനും മനോഹരമായ ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചുകൊണ്ട് നാടെങ്ങും സഞ്ചരിക്കുക പതിവായിരുന്നു.

വയോധികൻ കൈത്താളമിട്ട് പാട്ട് പാടുമ്പോൾ യുവാവ് തമ്പുരു മീട്ടിയാണ് പാടി നടന്നത്. മധുരമായി പാട്ടുപാടി നടന്നിരുന്ന ഇവർ ആരായിരുന്നുവെന്ന് മാത്രം ആർക്കും മനസ്സിലായില്ല.

ദില്ലി തലസ്ഥാനമാക്കി അക്കാലത്ത് രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത് ജഹാംഗീർ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധീനതയിൽപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ചെറുഗ്രാമത്തിലെ ബാലനായിരുന്നു മൗജി. മൗജിയുടെ ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ മാതാപിതാക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവന് തീരെ വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ, അവനുണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യേക ഗുണം, ഏത് സാഹചര്യത്തിലും സത്യം മാത്രമേ സംസാരിക്കൂ എന്നതാണ്.

അന്ന് ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ധനികൻ വസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശുക്കളെ പരിചരിക്കുന്ന ചുമതല മൗജിക്കായിരുന്നു. അതിന് പ്രതിഫലമായി രണ്ട് രൂപയും നൽകിയിരുന്നു. കൂടാതെ അവന് വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും മറ്റും നൽകിയിരുന്നത് ധനികനായിരുന്നു.

ഒരുദിവസം പതിവുപോലെ പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ മൗജി നദീതീരത്തെത്തി. പശുക്കൾ മേയുന്നതിനിടയിൽ അവൻ മരത്തണലിൽ ശാന്തമായി ഇരുന്ന് പാട്ട് മൂളുക പതിവായിരുന്നു. സമയം പോകാൻ അതാണ് അവന്റെ എളുപ്പമാർഗ്ഗം.