இல்லாததைக் கொடுப்பவன்!

செயலாற்றுவது என்பது அனைவருக்குமான கடமை “என்பதைத் தெளிவாக அர்ஜுனனுக்குப் புரிய வைக்கிறார் கிருஷ்ணன். தன்னை நல்ல நண்ப னாக, ஆசானாக, வழிகாட்டியாக, கரம்கூப்பித் தொழும் கடவுளாக அர்ஜுனன் பாவிக்கிறான். அந்தப் பரமாத்மாவே தானும் தன் கர்மங்களை மிகுந்த சிரத்தையோடு இயற்றுவ தாகக் கூறுவதைவிட வேறு என்ன உற்சாக ஊக்குவிப்பு வேண்டும்?

- பிரபு சங்கர்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அமுதம் - 38 (பகவத் கீதை உரை)

கிருஷ்ணன் மேலும் கூறுகிறார்;

யதி ஹ்யஹம் ந வர்தேயம் ஜாது கர்மண்யதந்த்ரித

மம வர்த்மானுவர்தந்தே மனுஷ்யா: பார்த்த ஸர்வச (3:23)

"என்னைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு நான் முன்னுதாரணமாக இருத்தல் வேண்டாமா? நான் தொடர்ந்து கர்மாவை இயற்றினால் தானே என்னைப் பின்பற்றுபவர்களும் அதைத் தொடர முடியும்? நான் சற்றே பிறழ்கி றேன் என்றால் அவர்களும் தடம் மாறிப் போய் விடுவார்களே!" நல்லொழுக்கங்களைக் கடைபிடிப்பது இவ்வுலகில் மிக அரிதான ஒன்று. தன்னிச்சையாக யாரும் நல்லொ ழுக்கத்தை மேற்கொண்டுவிடுவதில்லை. அப்படி மேற்கொள்ள ஒருவருக்கு ஒரு முன் னோடி வேண்டும். அதாவது உதாரணப் புருஷன் வேண்டும்.

இது நல்லொழுக்கத்துக்கு மட்டுமல்ல, தீய ஒழுக்கத்துக்கும் மிகப் பொருந்தும். தீயவற்றைப் பின்பற்றுவதில் இயல் பாக மனித மனதுக்குள் வெறி படர்ந்த உற்சாகம் இருக்கும். பெரியோர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்ட, வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்ட தீய செயல்களை ரகசியமாக வாவது மேற்கொள்வது என்பதுதான் அந்த வெறி உற்சாகத்தின் அடித்தளம். இதன் காரணமாகவே தீய பழக்கங்கள் வெகு எளிதாக ஒருவனை வந்து அடைந் துவிடுகின்றன. தீய பழக்கத்துக்கு உடனடியான புலன் சுகம் கிடைத்துவிடும்.