બબીના બકુડાની બબાલ

વાવાઝોડું તો આવે કે ન આવે, આવું તોફાન ઘરે આવી જાય તો?

- સુષમા શેઠ

મુકેશભાઈની માનેલી બહેન સવિતાની દીકરી બબીતા ઉર્ફે બબી એના વર જિજ્ઞેશ અને બે વર્ષના બાબા બકડાને લઈને મુંબઈ ફરવા આવી પહોંચી.

‘મામા, કેટલા વખતથી તમે કેતા'તા ને કે બબી રોકાવાનું કરીને આવ, તે મેં આ ફેરે જિજ્ઞેશને કીધું, હાલો, ચાર-પાંચ દા'ડા મુંબઈ ફરી આઈયેં ને મામાને ઘેર ઘાટકોપર રોકાઈયેં.' પરિવારસહ ઓચિંતી આવી ચડેલી બોલકી બબીએ બૉમ્બ ફોડ્યો હોય એમ ગીતાબહેન ડઘાઈને મુકેશભાઈને તાકવા લાગ્યાં. કાનમાં ધાક પડી ગઈ હોય એમ મુકેશભાઈ કાનમાં આંગળી ખોસીને કાન ખોતરવા માંડ્યા. પછી સહેજ કળ વળતાં ગીતાબહેને આવો આવો આવો.. કર્યું. ‘જરા અગાઉથી જાણ કરી હોત તો..’

‘લે, હું કાંય મે’માન ઓછી છું. આ તો મારું ઘર છે. હેંડો, બધાને માટે ચા મેલી દવ.’ કહી બબીએ કાખમાં તેડેલા બકુડાને છૂટો મૂક્યો અને રસોડામાં રવાના થઈ. ‘મામી, ચા-ખાંડના ડબ્બા બતાઈ દેજો. બાબા માટે દૂધ ફ્રિજમાંથી લઈ લઈશ. તમે જરીકેય ચિંતા ન કરતાં.'

બાલ્કનીમાં યોગાસન કરતી આશીએ પહેલી વાર બબીબહેનને જોયાં. એ આઘાતવશ આસન ઊંધા કરવા માંડી. વળી, એનાથી ઊંડા શ્વાસ અંદર લેવાને બદલે બહાર છોડાઈ ગયા. બાબલાએ કોઈક કારણસર મોટેથી ભેંકડો તાણ્યો એમાં અમિત ઊઠીને આંખો ચોળતો બેડરૂમ બહાર આવ્યો. ઘરમાં આવેલા આગંતુકોને જોઈ એની આંખો ખુલ્લી જ રહી ગઈ.

‘આ તારી સવિફોઈની દીકરી, બબીતા. તારાં લગ્ન વખતે નહોતી આવી શકી. આ જિજ્ઞેશ કુમાર.’ મુકેશભાઈએ ઓળખાણ આપી. જિજ્ઞેશે રડતા બકુડાને નૈ, બાબા.. કહી સોફા પર બેઠક જમાવી. બાબાએ સોફા પર ચડીને કૂદકા માર્યા. જિજ્ઞેશે ફરી નૈ, બાબા.. કર્યું. ત્યાં તો બબી રસોડામાંથી ડોકાઈઃ

‘એમ એને નૈ, બાબા.. ને, બાબા.. કરીને જ્યારે ને ત્યારે ટોક્યા ન કરો. બચાડાને માંડ મોકળું રમવા મળ્યું તે રમવા ઘો.’

માનો પ્રેમાળ સ્વર સાંભળી બાબાએ સોફા પરથી નીચે કૂદકો માર્યો. એ રસોડા તરફ દોડ્યો અને હજી તો કોઈ કંઈ વિચારે એ પહેલાં ખાનાં ખોલી ચમચીઓ અને વાસણો આમતેમ ફેંકવા માંડ્યો. બબીએ બાબાના હાથમાં કેળું પકડાવ્યું: ‘ભૂખ લાગી છે? લે, આ ખા. બહુ તોફાની છે. અસ્સલ એના પપ્પા જેવો.’

સોફા પર પલાંઠી વાળીને શાંતિથી બેઠેલો જિજ્ઞેશ થોડા ઊંચા અવાજે ફરી બોલ્યોઃ વાસણો એકઠાં કરી ફરી ખાનાંમાં ગોઠવ્યાં ત્યાં તો બાબાએ ચેવડાનો ડબ્બો ઊંધો પાડ્યો.