பசுமைப் புரட்சியை நோக்கி

1965இல் ஆட்சிக்கு வந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கம் மக்களின் நலன்களின் மேல் அக்கறை செலுத்தவில்லை. வேலையின்மை பாரிய பிரச்சினையாக இருந்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில் வேலையின்மையைப் பல ஆய்வாளர்கள் பெரும்பாலும் 1940களின் பிற்பகுதியில் ஏற்பட்ட மக்கள்தொகை அதிகரிப்பின் காரணமாகவே இப்பிரச்சினை 1960களின் நடுப்பகுதியில் உருவெடுத்தது என்று கூறினார்கள். அதையே அரசாங்கமும் சொன்னது.

- தெ.ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ

ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், மக்கள்தொகை அழுத்தம் வேலையின்மைக்கு ஒரு முதன்மைக் காரணம் அல்ல. அதிக மக்கள்தொகை அழுத்தம் உள்ள நாடுகள் அனைவருக்கும் சில வேலைகளை எவ்வாறு வழங்குவது என்பதைக் கற்றுக்கொள்கின்றன. ஆனால், இலங்கையின் ஆட்சியாளர்கள் அதைக் கற்றுக் கொள்ளவில்லை.

இலங்கையின் வேலையின்மை நிலைமைக்கான உண்மையான விளக்கம், 1960களின் பொருளாதார தேக்கநிலை காரணமாக ஏற்பட்ட நெருக்கடியே, ஏனெனில் தவறான பொருளாதாரக் கொள்கைகள் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மூலதனத்தை (உள்ளூர் அல்லது வெளிநாட்டு) மட்டுமே சார்ந்திருந்தன. விவசாயம், நிலம் போன்றவற்றிலும் ஒரு சிலரின் செழிப்பு மூலம் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான முயற்சிகளில்; அரசாங்கம் ஈடுபட்டது. கிராமப்புற வறுமையை ஆளும் வர்க்கங்கள் அலட்சியம் செய்தன.

பழைமையான முறைகளைப் பயன்படுத்தி குத்தகை நிலங்களில் விவசாயிகள் விவசாயம் செய்வது தொடர்ந்து நடந்தது. கிராமப்புற மக்கள்தொகைக்கும் பயிர்செய்யப்பட்ட பரப்பிற்கும் இடையிலான விகிதம் 1946இல் 1.34 ஆக இருந்தது, 1962இல் 1.81 ஆகவும், 1969இல் 2.02 ஆகவும் அதிகரித்தது. கிராமப்புற வாழ்க்கையின் கட்டமைப்பு அதன் கடுமையான வறுமை, பொருளாதார பாதுகாப்பின்மை மற்றும் சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளுடன் படித்த இளைஞர்களுக்கு நேர்மறையான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அடிப்படையில், படித்த இளைஞர்களை நகர்ப்புற வேலையற்றவர்களாக மாற்றுவதற்கு விவசாயத்தை மாற்றத் தவறியதே காரணமாகும். ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கம் (1965-70) ‘நில இராணுவம்' என்று அழைக்கப்பட்டதை உருவாக்குவதன் மூலம் வேலையின்மை பிரச்சினையை சமாளிக்க முயன்றது. இது மீண்டும் சாதாரண மக்களின் பிரச்சினைகளுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லாத ஆட்சியாளர்களின் கற்பனைகளிலிருந்து உருவான சாதனங்களில் ஒன்றாகும். இந்தத் திட்டத்தைப் பிரதமர் டட்லி சேனாநாயக்க முன்மொழிந்தார்.