Tannie Nettie se storie

Annita Visagé deel 'n interessante "goeie nuus" storie oor haar stokperdjie. Genealogie. Sy woon in La-Hoff en is 'n getroue koerantleser.

- 

Soos die jare gevorder het, was daar baie stokperdjies, maar vele het nie eers die ponie-stadium oorleef nie. Gelukkig het die laaste stokperdjie se vulletjie 'n mooi en groot perd geword en is nou 10 jaar oud.

Die stokperdjie spoor mense se afkoms op en sit dit in kronologiese volgorde bymekaar. Die perdjie het 'n wetenskaplike naam: Genealogie - Ondersoek na afstamming van mense; verslag van 'n persoon se afkoms; opsomming van 'n persoon se voorouers in natuurlike volgorde, soos 'n stamboom en 'n geslagregister.

Hierdie stokperdjie het 'n bek wat jou byt en nooit los nie, en loop jy iemand raak wat een van jou navorsingsvanne het, soek jy dadelik of dit nie dalk 'n kontak in jou soektog kan wees nie.

Vir ons genealoë is begraafplase, kerkregisters, sensusvorms en argiewe die plek om ure en dae mee te kan verwyl. Baie families is ongeneë om jou te help met die soekery omdat daar geraamtes iewers in 'n kas is of swartskape waaroor nooit bepraat word nie. Nogtans is die hulpvaardige teendeel gelukkig ook waar!

Wonderlike familiestories word opgediep en word 'n skat in die familieregisters of stamboom.

Ek deel graag so storie wat ek toe ek klein was, nie verstaan het nie. Die tante Antoinetta Riekert van my ma, Jopie Riekert, was met 'n kennis van my oupa, Hendrik Riekert getroud. My oupa was een van 19 Riekert-kinders.