ദർശന സായൂജ്യമായി മണ്ണാറശാല

മണ്ണാറശാല ആയില്യം....

- നാഗദാസ്. എസ്

ലോകത്തെ പുരാതനമായ ഏതൊരു സംസ്കാരമെടുത്ത് പരിശോധിച്ചാലും അവയിലല്ലൊം തന്നെ നാഗാരാധനയ്ക്ക് അതീവപ്രാധാന്യമാണ് കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതെന്ന് കാണാം. പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള വേർപെടുത്താനാവാത്ത ബന്ധത്തിന്റെ അടയാളവും കൂടിയാണ് നാഗാ രാധന. ആഗോള പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ച മണ്ണാറ ശാല ശ്രീ നാഗരാജ ക്ഷേത്രവും അവിടുത്തെ സ മാനതകളില്ലാത്ത ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഈ വസ്തുതയുടെ നേരനുഭവമാണ്.ശൈവ വൈഷ്ണവ ഭാവങ്ങളുടെ സമന്വയമായി മുഖ്യ ശ്രീകോവിലിൽ വാസുകിയായും തുല്യ പ്രാധാന്യത്തോടെ നിലവറയിൽ അനന്തനായും സാന്നിദ്ധ്യമരുളുന്ന പുണ്യസങ്കേതമായ "മണ്ണാറശാല ഇടതൂർന്നുവളരുന്ന വൻമരങ്ങളും ചെറുമരങ്ങളും അവയിൽ ചുറ്റിപ്പടരുന്ന നാഗസദൃശങ്ങളായ വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും ഇലച്ചാർത്തുകളും ചേർന്ന് തണൽ വിരിക്കുന്ന വിസ്തൃതങ്ങളായ കാവുകളാലും അവയോടു ചേർന്ന കുളങ്ങളാലും സമൃദ്ധമാണ്. അനേകായിരം നാഗശിലകൾ അതിരു കാക്കുന്ന ഈ കാനനക്ഷേത്രത്തിൽ ദോഷ-ദുരിതങ്ങളകലുവാനും സന്താനസൗഭാഗ്യ ലബ്ധിക്കുമായി സർപ്പപ്രീതിതേടി ഭക്തജനലക്ഷങ്ങളാണ് നാഗാധിനാഥന്റെ ഈ സവിധത്തിലേയ്ക്കെത്തുന്നത്.

കേരളോല്പത്തിയോളം പഴക്കം

മണ്ണാറശാല ശ്രീ നാഗരാജ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐതിഹ്യത്തിന് കേരളോൽപത്തിയോളം തന്നെ പഴക്കമാണുള്ളത്. ക്ഷത്രിയനിഗ്രഹ പാപപരിഹാ രത്തിനായി പരശുരാമൻ സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിച്ച ഭൂപ്രദേശം ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനമായി നൽകിയെങ്കിലും ലവണാംശം നിറഞ്ഞ അവിടം വാസയോഗ്യമോ കൃഷിയോഗ്യമോ അല്ലായ്കയാൽ ബ്രാഹ്മണർ ആ ഭൂമി ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ദുഃഖിതനായ രേണുകാ മജൻ ശ്രീ പരമേശ്വരന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം നാഗരാജാവായ വാസുകിയെ തപസ്സു ചെയ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി. വാസുകി സർപ്പഗണങ്ങളുടെ സഹായ ത്തോടെ തങ്ങളുടെ വിഷജ്വാലകളാൽ ലവണാംശത്തെ നീക്കി അവിടം ഫല ഭൂയിഷ്ഠമാക്കി. ഈ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ ഫലഭൂയിഷ്ഠതയും ഐശ്വര്യസമൃദ്ധിയും തുടർന്നും നിലനിർത്തുവാൻ നാഗരാജാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം എന്നും ഈ മണ്ണിൽഉണ്ടാകണമെന്ന് പരശുരാമൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അദ്ദേ ഹം വാസുകിയുടെ അനുവാദത്തോടെ മന്ദാര തരുക്കൾ നിറഞ്ഞ ഒരു കാനനപ്രദേശത്ത് രൂപ സൗകുമാര്യം തുളുമ്പുന്ന വാസുകീ വിഗ്രഹവും ഇടതു ഭാഗത്ത് പത്നിയായ സർപ്പയക്ഷിയേയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.