இலங்கையின் புதிய அரசியலமைப்பின் உள்ளடக்கம் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும்?

ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவின் கீழ் உருவாக்கப்படும் எந்தவொரு புதிய அரசியலமைப்பும் 13 வது திருத்தத்தின் மூலம் நிறுவப்பட்ட தற்போதைய அதிகாரப்பகிர்வு முறையின் அடிப்படை குறைகளை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

- பிரசன்னா சண்முகதாஸ்

இலங்கையில் அண்மையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனாதிபதி, அனுரகுமார திசாநாயக்கவின் அரசியல் கூட்டணியான தேசிய மக்கள் சக்தி (என்பிபி), பெரும்பான்மை சிங்கள சமூகம் மற்றும் சிறுபான்மை தமிழ் சமூகம் ஆகியவற்றின் பெரும் ஆதரவைப் பெற்றது, 2024 நவம்பர் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் பெரும்பான்மை பலத்தை பெற்றது. சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் தேசத்தை பீடித்துள்ள அரசியலமைப்பு குறைபாடுகளை, குறிப்பாக இன மோதல்கள் மற்றும் ஜனநாயக ஆட்சியின் சவால்களை நிவர்த்தி செய்வதற்கான ஒரு வரலாற்றுரீதியான வாய்ப்பை இன எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட இந்த பரந்த ஆணை முன்வைக்கிறது. நாடு அதன் அழிவுக்கரமான பொருளாதார நெருக்கடிக்குப் பிறகு மீண்டும் கட்டியெழுப்ப முற்படுகையில், அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்திற்கான கடந்தகால முயற்சிகளின் படிப்பினைகள் அர்த்தமுள்ள தீர்வுகளை உருவாக்குவதற்கான முக்கியமான நுண்ணறிவுகளை வழங்குகின்றன.

1995 ஆகஸ்ட் 3 இல், இலங்கையின் அப்போதைய ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்க, "பிராந்தியங்களின் ஒன்றியம்’ எனப்படும் அரசியலமைப்பு சீர்திருத்த முன்மொழிவை முன்வைத்தார். இன்றுவரை, நாட்டின் சிறுபான்மை சமூகங்களின் குறைகளை அரசியலமைப்பு ரீதியாக நிவர்த்தி செய்வதற்கான துணிச்சலான முயற்சியாக அது உள்ளது. துரதிருஷ்டவசமாக, இரண்டு பிரதான சிங்கள அரசியல் கட்சிகளுக்கிடையிலான அரசியல் போட்டி மற்றும் விடுதலைப் புலிகள் முன்மொழிவுகளில் ஈடுபட மறுத்ததன் காரணமாக, அரசியலமைப்பு முயற்சி இறுதியில் சிதைக்கப்பட்டது.

ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவின் இலங்கைக்கான புதிய அரசியலமைப்பு குமாரதுங்க அரசாங்கத்தினால் முன்வைக்கப்பட்ட பிரேரணைகளுக்குள் இருந்த பல அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும் என இக்கட்டுரை வாதிடுகிறது. ஹார்வர்ட் சட்டம் படித்த அரசியலமைப்பு அறிஞர் கலாநிதி நீலன் திருச்செல்வத்தின் குறிப்பிடத்தக்க உள்ளீட்டுடன் உருவாக்கப்பட்ட ஆகஸ்ட் 3 முன்மொழிவுகள், நாட்டின் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதுடன், இலங்கையின் இன மோதலின் மூல காரணங்களைத் தீர்க்கக்கூடிய அதிகாரப்பகிர்வுக்கான விரிவான கட்டமைப்பை வழங்கியது.