અગનજ્વાળાની વચ્ચે ઝળહળતી માનવતા...

માત્ર ૪૨ સેકન્ડમાં ૨૭૫થી વધુનાં મોત અને અગણિત સંસાર વેરવિખેર... વિમાન ઉડ્ડયનના ઈતિહાસની કેટલીક ભયાવહ દુર્ઘટનામાંની એક આવી AI-૧૭૧ કરુણાંતિકામાં જીવ ગુમાવનારાઓને તથા રાહતકાર્ય દરમિયાન જોવા મળેલા અણનમ માનવીય જુસ્સાને ‘ચિત્રલેખા’ની તસવીરાંજલિ...

- પ્રજ્ઞેશ વ્યાસ સમીર પાલેજા (મુંબઈ)

અમદાવાદમાં બનેલી પ્લેન ક્રેશની ઘટનાએ દેશઆખાનાં હૈયાં હચમચાવી દીધાં. દેશઆખાએ આ દુઃખદ ઘટનામાં જીવ ગુમાવી બેઠેલાઓના આત્માની શાંતિ અર્થે પ્રાર્થના કરી, એમના પરિવારજનો પ્રત્યે સંવેદના વ્યક્ત કરી... એમનો આઘાત આપણે કલ્પી શકીએ, અનુભવી શકીએ... કેવો હશે આઘાત? વિમાનપ્રવાસીઓમાંના એક એવા ૫૮ વર્ષી ભોગીલાલભાઈના અવસાનના સમાચાર સાંભળી એમનાં મોટાં બહેન ગોમતીબહેનનું હૈયું બેસી જાય છે ને ભોગીલાલભાઈના મૃતદેહની ઓળખ થાય તે પહેલાં એ જીવ ગુમાવી દે છે!

પ્લેન જ્યાં ક્રેશ થયું એ બી.જે. મેડિકલ કૉલેજ-સિવિલ હૉસ્પિટલમાં અમુક સ્ટુડન્ટ, કર્મચારીએ જીવ ગુમાવ્યા તો કમ્પાઉન્ડમાં ઊભેલાં અનેક વાહન ભડથું થઈ ગયાં. કહે છે કે સંકટ આવે ત્યારે માનવતા શ્રેષ્ઠ રૂપમાં પ્રકાશમાં આવે છે. વિમાન દુર્ઘટનાએ આની સાબિતી આપી દીધી. આથી જ આ કપરા સમય દરમિયાન રાહત-બચાવકામગીરીમાં જોડાયેલી વિવિધ એજન્સી, અગ્નિશમન દળ, પોલીસ, ડૉક્ટર્સ-નર્સ-કમ્પાઉન્ડર, ઍમ્બ્યુલન્સ ડ્રાઈવરો, સેવાભાવી સ્વયંસેવકોને સાંભરી એમને સલામ કરવી જોઈએ. એમનાં અદમ્ય સાહસ, કરુણા અને ફરજનિષ્ઠાથી આકાશના કમનસીબ પ્રવાસીના તો નહીં, પણ ક્રંશથી ધરતી પર ઈજાગ્રસ્ત થયેલામાંથી અનેકના જીવ બચી શક્યા. અરે, કાટમાળમાંથી મળેલી કીમતી ચીજવસ્તુ, સોનું, રોકડ રકમ, કૃ પાસપોર્ટ, વગેરે શોધનાર એક અદનો સેવક પૂરી ઈમાનદારીથી એ બધું પોલીસને સોંપી દે?! માનવતાનું આ શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ છે.

અંતે એટલું જ કહી શકાય કે જીવન એ તો એક અવિરત યાત્રા છે... જીવનમાં ઉતાર-ચડાવ આવતા રહે છે, પણ એ ક્યારેય અટકતું નથી. જરૂરી એ છે કે આપણે અચાનક આવી પડેલા દુઃખને હિંમતમાં ફેરવીએ, ઍર સેફ્ટીનાં કડક ધારાધોરણ ઘડીએ, સુરક્ષામાં સુધારા લાવીએ અને ખાસ તો, આવા કપરા સમયમાં એકબીજાને આધાર આપવા તૈયાર રહીએ. બસ, એકતા, સંવેદનશીલતા અને નિષ્ઠા સાથે જીવનમાં આગળ વધીએ...