ചന്ദനഗന്ധമുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ

വഴിവിളക്കുകൾ

- മൈന ഉമൈബാൻ

ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ ദേവിയാർ കോളനിയിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചു വളർന്നത്. വലിയ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യമൊന്നും ഞങ്ങളുടെ കുടിയേറ്റ ഗ്രാമത്തിന് അവകാശപ്പെടാനില്ല. കാട് വെട്ടിത്തെളിച്ച് കൃഷി ചെയ്ത് തുടങ്ങിയ ജനതയുടെ നാടാണത്. എന്റെ മാതാപിതാക്കളും ഇടുക്കിയിലേക്ക് കുടിയേറിയവരായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനോ വായനയ്ക്കോ ഉള്ള വലിയ സാഹചര്യങ്ങൾ നാട്ടിൽ കുറവായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ പുസ്തകവായനയുടെ ഒരു പശ്ചാത്തലവും അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. അമ്മച്ചി ബാലരമയും മറ്റും വാങ്ങിത്തന്നിരുന്നു. എന്നാൽ, ഞാൻ "മുറുക്കുന്നത്ത്' എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന എന്റെ അപ്പൂപ്പൻ കനിറാവുത്തർ എല്ലാ ആഴ്ചയും മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പും മംഗളവും വീട്ടിൽ വരുത്തുമായിരുന്നു. അഞ്ചാം ക്ലാസ് മുതൽ അതിലെ നോവലുകൾ സ്ഥിരമായി വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് ഇത്തരമൊരു നോവൽ എഴുതണം, കഥ എഴുതണം എന്നൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നു. എട്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ കവിതകൾ എഴുതിത്തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവ മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാൻ മടിയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ പറമ്പിന്റെ അറ്റത്ത് മലയാണ്. അവധി ദിവസങ്ങളിൽ അവിടെ പോയി, പേരയുടെ മുകളിലിരുന്ന്, കവിതകൾ ഉറക്കെ വായിച്ച് സന്തോഷിക്കും.