உண்மையையும் நீதியையும் இழப்பீடுகளையும் தேடி

வவுனியாவிலிருந்து மாத்தறை வரையிலான வீதி யோரங்களில் தாய்மார்கள்புகைப்படங்களுடன் உண்மை வெளிப்பட விரும்புவது போல்வெளிச்சத்திற்குகொண்டுவர நிற்கிறார்கள். அவர்களின் பிள்ளைகள் , கணவர்மார் மற்றும் உடன்பிறந்தவர்கள் போரின் குழப்பம், கிளர்ச்சி எதிர்ப்புத் தாக்குதல்கள் அல்லது அதைத் தொடர்ந்து வந்த அமைதியின்மையில் காணாமல் போனார்கள்.

- ஹிருன் மதீஷா, சஹான் தென்னக்கோன்

பல்லாயிரக்கணக்கானோரைக் காண வில்லை. பல தசாப்தங்களாக அதிகாரப் பூர்வ மறுப்புகள். தனது பதாகைகளை மூட்டை கட்டிக்கொண்டு வீடு திரும்ப மறுக்கும் ஒரு சிவில் சமூகம். அந்த தேடல் இன்று இங்குதான் நிற்கிறது. பல தசாப்தங்களாக, சட்டம் வேறு வழியில் பார்த் துள்ளது, இந்த சொல்ல முடியாத குற்றத்தை எதிர்கொள்ள முடியாமல் அல்லது விரும்ப வில்லை.

வலுக்கட்டாயமாக காணாமல் போனதற்கான புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் காரணங்கள்

1983 ஆம் ஆண்டு உள்நாட்டுப் போர் தொடங் கியதிலிருந்து, உலகளவில் கட்டாயமாக காணாமல் போதல்களின் மிகக் கடுமையான நெருக்கடிகளில் ஒன்றை இலங்கை சந்தித் துள்ளது. வலுக்கட்டாயமாக அல்லது தன்னிச் சையாக காணாமல் போதல்கள் தொடர்பான ஐ.நா. செயற்குழுவால் பெறப்பட்ட அறிக்கை யிடப்பட்ட வழக்குகளின் அடிப்படையில், ஈராக்கிற்கு அடுத்தபடியாக இது இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது. மனித உரிமை அமைப்பு களின்படி, 1980 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து 60,000 முதல் 100,000 பேர் வரை காணாமல் போயுள்ளனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ பதிவுகள் 65,000 க்கும் மேற்பட்ட முறையான புகார்களை நிறுவி யுள்ளன.

வெளிநாட்டு மற்றும் உள் நாட்டு விசாரணைகள் இரண்டும் இந்தக்கூற்றுக்களை மேலும் உறு திப்படுத்தியுள்ளன. 1999 இல் ஐ.நா. ஒரு கணக்கெடுப்பை நடத் தியது, இது ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் காவலில் எடுக்கப்பட்ட பின்னர் காணாமல் போயுள்ள னர் என்பதை உறுதிப்படுத்தி யது, அதே நேரத்தில் 2013 இல் பரணகம ஆணைக்குழு 23,000 க்கும் மேற்பட்ட புகார்களைப் பதிவு செய்தது, அவற்றில் கிட்டத் தட்ட 19,000 வழக்குகள் நிறுவப் பட்டவை. காணாமல் போனோர் அலுவலகம் இப்போது 16,000

க்கும் மேற்பட்ட காணாமல் போனவர்களுக்குக் காரணமாகியுள்ளது, இது பிரச்சினையின் அளவை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

அவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வன்முறை அலைகளாக நிகழ்ந்தன, முந்தைய அறிக் கைகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பல்லாயிரக் கணக்கான இதுபோன்ற வழக்குகளுக்கு பங்களித்தன. ஜேவிபி எழுச்சிகள், நீடித்த உள்நாட்டுப் போர் மற்றும் 2009 ஆம் ஆண்டின் இறுதி இரண்டு மாதங்களின் போது அவை மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தன.