'EK IS HIER NET DEUR GENADE'

Wanneer Renecia Mouton van Vredenburg oor haar lewe praat, doen sy dit met nederigheid, geloof en krag wat net iemand kan hê wat al drie keer teen kanker moes veg - en elke keer moes opstaan.

- KHIRSTEN BOOYS

Haar eerste kankerdiagnose was in 1998, toe sy as enkelouer vir drie jong kinders moes sorg.

"My oudste was tien, my middelste ses en my jongste net twee," vertel Mouton.

"Toe ek hoor ek het kanker, het my hele wêreld tot stilstand gekom.

"Ek was vreesbevange, maar het nie die luukse gehad om te gaan lê en tou op te gooi nie. My kinders was klein en afhanklik van my."

Sy het treatment by die Tygerberg Hospitaal ontvang, wat beteken sy moes reis tussen die Weskus en Kaapstad.

"Dit het my fisiek en emosioneel uitgeput. Daar was dae dat ek beswaarlik krag gehad het om net in die motor te klim. Sonder my ouers, my broers en my familie se ondersteuning sou ek dit nooit oorleef het nie."

In 2006 het die kanker weer kop uitgesteek, dié keer was dit skildklierkanker.