ALTIN DAVASI

YÖNETİM KURULU BAŞKANI AĞABEYİN VEFATIYLA AİLE ŞİRKETİ İSTANBUL ALTIN RAFİNERİSİ'NDE ÖNCE KILIÇLAR ÇEKİLDİ, DAVALAR AÇILDI, YÖNETİM DEĞİŞTİ. 14 YIL SONRA SULAR ANCAK DURULDU VE RAKAMLARA BAKILIRSA ÖZCAN HALAÇ BU SÜRECİ AKILLICA YÖNETTİ.

- ERKAN KIZILOCAK

Özcan Halaç, 2008'de ağabeyi Ömer Halaç'ın ölümünün ardından yapılan genel kurulda bedelli sermaye artırımı yoluyla İAR'da yüzde 51 ile hakim hissedar haline geldi.

Omer Halaç, Orta Afrika Cumhuriyeti'ndeki yatırımlarından biri olan altın madeninin ilk üretimi için 2008'de bölgeye gittiğinde bunun sağlıklı olarak yaptığı son seyahat olduğunu bilmiyordu. Afrika'ya gidenlerin basit bir aşıyla korunabildiği sıtma, hemen ardından gittiği Kırgızistan'da kendini belli etmiş ve Halaç, henüz 38 yaşında hayata veda etmişti. Bu erken veda ardında, 16 yıl sonra bugün tek vardiyada yıllık bin 380 ton işleme kapasitesiyle dünyanın en büyük ikinci altın rafinerisi olan İstanbul Altın Rafinerisi'nin (IAR) ortaklı yapısında aile içi davalara sahne olan bir şirket bıraktı. Alışılageldiği gibi çoğunluk hissedarın yerine, bir profesyonelin yönetim kurulu başkanlığı koltuğunda oturduğu şirket yapısının temelinde, bu erken ölüm ve beraberinde yaşanan dava süreçlerinin payı var.

1996 yılında Türkiye'yi altında bölgesel bir merkez yapmak amacıyla İstanbul Altın Borsası ile eş zamanlı kurulan İAR'ın ortaklık yapısında Hazine'nin yanı sıra Vakıfbank ve Şekerbank'ın payı vardı. İyi niyetli bir proje olsa da, bürokratik nedenlerle rafineri faaliyetini tam yerine getiremedi ve uzun süre atıl kaldıktan sonra 2002 yılında şirketin kaderi değişti. İAR, o dönemde kuyum işiyle uğraşan ve işi rafineri boyutuna taşımaya hevesli Afyon - Emirdağlı Halaç ailesine önce ortaklık yoluyla sonra da yüzde 99 hissesi satılmak suretiyle devredildi.