குழந்தைப் பருவத்தைக் கொண்டாடுவோம்!

இன்றைய பெற்றோர்களில் தொன்னூறு சதவீதத்தினர் குழந்தைப் பருவத்தில் சக நண்பர்களோடு தெருவில் விளையாடி யவர்கள்; வயல்வெளியில் பட்டம் விட்ட வர்கள்; கொளுத்தும் வெயிலில் கிரிக்கெட் விளையாடியவர்கள். தென்னை மரத் தோப்புக்குள்ளும், கோயில் பிரகாரத்திலும் ஓடிப் பிடித்தும் ஒளிந்து பிடித்தும் விளை யாடியவர்கள். ஆனால், இன்று எத்தனை பேர் தங்கள் குழந்தைகளை இப்படி விளை யாட விடுகிறார்கள்?

- ஐவி.நாகராஜன்

பள்ளியில் ஒன்றாம் வகுப்பு சேர்க்கும் போதே, 'நீ கலெக்டர் ஆக வேண்டும், டாக்டர் ஆக வேண்டும்' என்ற தங்கள் ஆசையை விதைத்து அதற்காக முயற்சி களும் எடுக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். ஏழு அல்லது எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போதே போட்டித் தேர்வுகளுக்கான பயிற்சி மையங்களுக்கு அனுப்பி விடுகிறார்கள். இதனால், குழந்தைகளுக்கு குழந்தைப் பருவத்தை கொண்டாட முடியாமலேயே போய் விடுகிறது.

கல்வியின் நோக்கமே ஒரு குழந்தை தன்னைத்தானே உணர்ந்து, தானாகவே தன் வாழ்க்கைப் பயணத்தை தொடரச் செய்வதுதான். தன்னுள் இருக்கும் முழுத் திறன்களையும் தானே புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்புகள் குழந்தைகளுக்கு தரப்பட வேண்டும். ஆனால், வாழ்க்கையின் உண்மையான சவால்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு நாம் குழந்தைகளை அனுமதிப்பதே இல்லை.

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் வித்தியா சமான எண்ணங்களும், ஆற்றல்களும் உண்டு என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மாணவர்களுக்கு இருக்கும் திறமை கள் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து அவர் களுக்குள் படிப்படியாக வளர்ச்சி அடையும். இதில் குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சி மட்டும் வேகமாக நடைபெறும். ஏனென்றால், குழந்தை பிறப்பதற்கு முன்பாகவே குழந்தையின் மூளை முழு அமைப்பைப் பெற்றுவிடும். அதனால்தான் குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சியை குழந்தைப் பருவத்திலேயே கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள். இதை இங்கு சொல்வதற்குக் காரணம், எட்டு வயது வரை குழந்தையின் மூளையில் நாம் தேவையற்ற விஷயங்களைப் போட்டு திணிக்கக் கூடாது. அவர்களாகவே கற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும்.