Oliver en 'sy drie kinders' se nagrus word lelik versteur

HI, SONLANDERS!

- 

Oliver Lakey, 'n bosslaper, en die drie straatkinders oor wie hy hom die laaste maande ontferm, se lewe word op sy kop gekeer toe een van die kinders, die tienjarige Ruby, in 'n robbery met 'n mes gewond is. Geniet hoofstuk 1 van die vervolgverhaal "Lig ná die Duisternis", uit die pen van ENRICO CLAASSEN.IS 22:47 in die hartjie van die winter en die 49-jarige Oliver Lakey sukkel om te slaap.

Hy lê op twee stukke karton onder 'n verslete grys kombers voor die ingang van die tweedehands-meubelwinkel in Paradysstraat in die bodorp.

Hy's onrustig en rol rond so asof iets hom pla. Oliver kom orent en sit regop met sy rug wat teen die winkel se vertoonvenster leun.

Angstig leun hy vooroor om te check of Tracy, Ruby en Noel nog orraait is.

Hulle lê en slaap rustig bo-op stukke los karton onder 'n dun beige kombers. Oliver lyk tevrede en sug van verligting.

Dan skop die rusteloosheid weer in. Waar kry die kinders môre kos? Dis winter en hulle moet eet. Hulle moet reg eet, anders vergaan hulle, dink hy.

Oliver swerf nou reeds sewe jaar. Hy woon op straat. In Februarie vanjaar het hy Tracy (12), Ruby (10) en Noel (9) raakgeloop waar hulle kos voor die pet shop in Loeriestraat staan en bedel het.

Dit het sy hart gebreek om die kinders so te sien. Sedertdien ontferm hy hom oor hulle. Hulle noem hom oom Ollie en volg hom oral.

Hierna skarrel hulle ure

Oom Ollie leer hulle mooi: "Julle besteel niemand nie al is jy hoe desperaat. Help waar jy kan - veral oumense en gestremdes wat sukkel om oor die weg te kom. Onthou om altyd mense te groet.

"En wees te alle tye liefdevol teenoor diere."

Elke oggend, stiptelik om halfses, sit die vier stuks af na die flou rivierstroompie langs die treinspoor naby die car wash om hulle laundry te doen en hulle te was.