కలలో రాక్షసులు

“పది రోజుల పండుగ - మజా, హంగామా” 'ప్రోయితి ఇంటివైపు దూకుతూ నడిచింది.

- కథ • సర్వమిత్ర

“పది రోజుల పండుగ - మజా, హంగామా” 'ప్రోయితి ఇంటివైపు దూకుతూ నడిచింది.

ఆమె పెదవులపై చిరునవ్వు కదలాడుతోంది.

దుర్గా పూజ సమయం. పట్టణమంతా దీపాలతో, రంగులతో, అలంకరణలతో కళకళలాడుతోంది.

టేబుల్ పై ఉన్న ఒక మిఠాయి తీసుకుని రుచి చూస్తూ మొదట ఏ పూజా మండపానికి వెళ్లాలో ఆలోచించింది.

ఆమె వెంటనే ఫోన్ తీసుకుని ముందుగా స్నేహితురాలు చిత్రాను తర్వాత దేవిత్ని చివరికి షామాకు ఫోన్ చేసింది. కానీ అందరి సమాధానం ఒకేలా వచ్చింది. వాళ్లందరూ ఇప్పటికే ఇంటి నుంచి బయలుదేరి మండపాలను చూసేందుకు వెళ్లిపోయారు.

ప్రోయితికి కోపం వచ్చింది. తనను వదిలేసి వాళ్లు ఎలా వెళ్లారు? అని అనుకుంది.

ఆమె కోపానికి అమాయకమైన ఇంటి తలుపు బలయ్యింది. దాన్ని ధడాలున మూసివేసి ప్రోయితి ఒంటరిగానే మండపాలను చూసేందుకు బయలు దేరింది. కానీ ఒంటరిగా వెళ్లినా పెద్దగా బాధ మిగల్చ లేదు. చేదు అనుభవంగా మాత్రం మిగలలేదు. అక్కడ డ్రామా క్లబ్ వేసిన నాటకం ఆమెకు బాగా నచ్చింది. ఆ నాటకం రూపం మార్చుకునే రాక్షసుడైన మహిషాసురున్ని దుర్గాదేవి ఎలా జయించిందన్న దాని పైనే ఉంది.

ఆ రాత్రి మంచం మీద పడుకున్న ప్రోయితి చాలాసేపు మెలకువగా ఉంది. ఏదో ఆలోచిస్తూనే ఉంది. ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలియలేదు కానీ కలలో ఒక రాక్షసుడు ఆమెపై విచిత్రమైన శబ్దాలతో దాడి చేస్తున్నాడు. ఆమె ఒక వలయాకార గదిలో ఉంది. ఆ గది అంతా తలుపులే అన్ని రకాల ఆకారాలు, పరిమాణాలు. గోడకన్నా తలుపులే ఎక్కువ. ఆ రాక్షసుడు ఆ తలుపులను ఛేదించుకుని లోపలికి రావాలని చూస్తున్నాడు.

"తెరుచుకో, బిగిగా మూసుకో. తెరుచుకో, మూసుకో... ధడామ్... ధడామ్...” వేగం పెరిగిపోవడంతో ఆ గది మొత్తం జెల్లీలా కంపిస్తోంది.

మరుసటి రోజు పాఠశాలలో, ప్రోయితి తన స్నేహితులు దేవిత్, చిత్రం, షామా,ముగ్గురూ నవ్వుకుంటూ సంతోషంగా కనిపించారు. నిన్న రాత్రి తనను వదిలేసి వెళ్లినట్లు ఏమాత్రం లెక్కలేనట్టుగా.

“హా... హా... హెూ... హెూ... హీ... హీ...