ഇമ്പമുളള കഥകൾ

എഴുത്ത് ഒരു തച്ചന്റെ പണി പോലെയാണ്. അത് സാധാരണമോ, അസാധാരണമോ അല്ല. ക്രിയാത്മകമായ ഒരു കർമ്മം. എഴുതാതിരിക്കാനാവില്ലെന്ന് തോന്നുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് ഒരാൾ എഴുതുന്നത്. ആ സമയത്ത് അയാളുടെ മുന്നിൽ വായനക്കാരില്ല. നിരൂപകരില്ല. അവാർഡ് കമ്മിറ്റികളില്ല. സിനിമാക്കാരില്ല. ഒന്നുമില്ല. അവനവന്റെ ആനന്ദത്തിന് വേണ്ടിയാണ് എഴുത്ത്.

- സജിൽ ശ്രീധർ

ജി.ആർ. ഇന്ദുഗോപൻ ഇന്ന് മലയാളത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളാണ്. ടൺകണക്കിന് പുരസ്കാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തേടി എത്തിയിട്ടില്ല. അംഗീകാരങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പാഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരാളുമല്ല. വിവാദങ്ങളെ കൂട്ടു പിടിച്ച് പ്രശസ്തനാവാനും ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.

എഴുത്ത് തന്റെ കർമ്മവും ധർമ്മവുമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു അദ്ദേഹം. കഥ പറഞ്ഞിട്ട് മാറി നിൽക്കുക എന്നതാണ് ഇന്ദുഗോപന്റെ രീതി. കഥയ്ക്ക് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ആലങ്കാരികതയും കൃത്രിമമായ വച്ചുകെട്ടലുകളും ആവശ്യമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

അത് വാസ്തവമാണെന്ന് സ്വന്തം കൃതികളിലൂടെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. നിരൂപകരുടെ ഇടനിലയില്ലാതെ അനുവാചകന് നേരിട്ട് സംവദിക്കാൻ പാകത്തിലുളളതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ.

എഴുത്ത് ഒരു മഹാസംഭവമാണെന്നും പവിത്രവും പരിപാവനവുമാണെന്നും എഴുത്തുകാരന് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്നും ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞുറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ഇന്ദു ഗോപൻ വിളിച്ചു പറയുന്നു. എഴുത്ത് ഒരു തച്ചന്റെ പണി പോലെയാണ്. അത് സാധാരണമോ, അസാധാരണമോ അല്ല. ക്രിയാത്മകമായ ഒരു കർമ്മം. എഴുതാതിരിക്കാനാവില്ലെന്ന് തോന്നുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് ഒരാൾ എഴുതുന്നത്. ആ സമയത്ത് അയാളുടെ മുന്നിൽ വായനക്കാരില്ല. നിരൂപകരില്ല. അവാർഡ് കമ്മിറ്റികളില്ല. സിനിമാക്കാരില്ല. ഒന്നുമില്ല. അവനവന്റെ ആനന്ദത്തിന് വേണ്ടിയാണ് എഴുത്ത്. അത് വായനക്കാരുടെ കൂടി ആനന്ദമായി പരിണമിക്കുമ്പോൾ എഴുത്ത് സഫലമാകുന്നു.