అధికార భాషగా తెలుగు

సుమారు అయిదు వేల సంవత్సరాల క్రితమే మూల ద్రావిడ భాష నుంచి విడిపోయి క్రీ.శ.5,6 శతాబ్దుల కాలం నాటికే తెలుగు ఒక ప్రత్యేక -భాషగా పరిపుష్టి నొందిందని భాషాశాస్త్ర పరిశోధకులు అంటున్నారు.

- ఆచార్య టి. గౌరీశంకర్

సుమారు అయిదు వేల సంవత్సరాల క్రితమే మూల ద్రావిడ భాష నుంచి విడిపోయి క్రీ.శ.5,6 శతాబ్దుల కాలం నాటికే తెలుగు ఒక ప్రత్యేక -భాషగా పరిపుష్టి నొందిందని భాషాశాస్త్ర పరిశోధకులు అంటున్నారు. అనాటి నుంచి క్రీ.శ. 17వ శతాబ్ది వరకు తెలుగు నేలను పరిపాలించిన వివిధ రాజవంశాల ఏలుబడిలో సంస్కృతం, ప్రాకృతం, పర్షియన్, అరబ్బీ వంటి భాషలతో పాటు తెలుగు కూడా రాజభాషగా, అధికార భాషగా కొనసాగింది.

14వ శతాబ్దంలో భారతదేశాన్ని సందర్శించిన ఇటలీ దేశ భాషా పండితుడు 'నికొలస్ కోంటి' మన దేశంలోని భాషలన్నింటిని పరిశీలించి.ఒరిస్సాలో జరిగిన ఒక సభలో "తెలుగు ఈజ్ ది ఇటాలియన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్" అన్నాడు. దీని అర్ధం పశ్చిమ దేశాలలో ఇటలీ భాషకు ఉండే లక్షణం మన దేశంలోని భాషలలో తెలుగు భాషకు ఉందని. అంటే ఇటలీ భాష Vowel Ending Language, అదే విధంగా తెలుగు భాష కూడా అచ్చులతో అంతమయ్యే అజంత భాష, ఇది లయాన్వితమై, సంగీతానికి ఒదిగిపోయే లక్షణాన్ని కలిగి శ్రవణ సుభగత్వం అందిస్తుంది. అందుకే త్యాగరాజ స్వామి కీర్తనలు అంతటి ప్రాచుర్యాన్ని పొందాయి అంటారు. సాహితీ సమరాంగణ సార్వభౌముడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు "దేశభాషలందు తెలుగు లెస్స" అని కొనియాడాడు. తమిళుడైన అప్పయ్య తులు అనే సంస్కృత పండితుడు దీక్షి

"ఆంధ్రత్వమాంధ్ర భాషా చ

ప్రాభాకర పరిశ్రమః

తత్రాపి యాజుషీ శాఖా

నాల్పస్య తపసః ఫలమ్ '

అని అన్నాడు. అంటే తెలుగు వానిగా పుట్టి, తెలుగు మాతృభాషగా కలిగి ఉండడం పూర్వ జన్మ సుకృతమని భావించాడు. తమిళ జాతీయకవి సుబ్రహ్మణ్య భారతీయార్

"సింధు నదియన్ ఇసై మీదినిలే

ఛేర నన్నటియన్ పెణకుదానె

సుందర తెలుంగు నీళ్ పాట్టిసయిత్తు

తూణిగళ్ వూట్టి విలాయడి వరువమ్"

అన్నాడు. అంటే ఒక చక్కటి సాయంకాలం మలయ పర్వతం మీదుగా వీస్తున్న చల్లని గాలుల్లో, సింధునదిలో కేరళ యువతి ఒయ్యారంగా నడుపుతున్న నావలో, ఆమె పాడే తెలుగు పాటను వింటూ ప్రయాణం చేయడం ఒక మధురానుభూతి అని ఆయన అభిప్రాయపడ్డాడు. జ్ఞానపీఠ పురస్కార గ్రహీత కవి సమ్రాట్ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ