தொழிலாளர் நலன் காப்போம்!

உழைப்பு மனித நாகரிகத்தின் அடித்தளம்.

- கட்டுரையாளர்: ஐஏஎஸ் அதிகாரி (ஓய்வு).

மனிதன் கல்லைச் செதுக்கி கருவியாக்கிய நாளிலிருந்தே, அவன் உழைப்பின் பயன் சமூகத்தின் முன்னேற்றமாக மாறியது. ஆனால், அந்த உழைப்பாளியின் வாழ்வு, பாதுகாப்பு, மரியாதை ஆகியவை நீண்ட காலம் வரை புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்தன. அதிகாரமும் மூலதனமும் சேரும் இடங்களில், உழைப்பு மலிவான பொருளாகவும், உழைப்பாளி மாற்றக்கூடிய கருவியாகவும் பார்க்கப்பட்டான். இந்த அநீதிக்கெதிரான உலகளாவிய விழிப்புணர்வே தொழிலாளர் நலன் என்ற கருத்தை உருவாக்கியது.உலக அளவில் தொழிலாளர் நலனுக்கான முதல் பெரிய அசைவு, தொழில் துறைப் புரட்சியுடன் தொடங்கியது. பிரிட்டனில் 18, 19-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தொழிற்சாலைகள் பெருகியபோது, பெண்கள், குழந்தைகள், ஆண்கள் என அனைவரும் தினமும் 14, 16 மணி நேரம் பாதுகாப்பற்ற சூழலில் வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை உருவானது. குழந்தைகள் இயந்திரங்களில் சிக்கி உயிரிழந்தனர்; தொழிலாளர்கள் விபத்துகளிலும் நோய்களிலும் சிதைந்தார்கள்.

இதன் எதிரொலியாகவே தொழிற்சாலை சட்டங்கள் போன்றவை உருவாயின. வேலை நேரக் கட்டுப்பாடு, குழந்தைத் தொழிலாளர் தடுப்பு, பாதுகாப்பு விதிகள் ஆகியவை மெதுவாக சட்ட வடிவமும் பெறத் தொடங்கின.

1919-இல் உருவான சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு உழைப்பாளியின் நலன், உலக அமைதியின் அடித்தளம் என்ற தத்துவத்தை முன்வைத்தது. குறைந்தபட்ச ஊதியம், பாதுகாப்பான வேலைநிலைகள், சங்கம் அமைப்பதற்கான உரிமை, சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவை உலகளாவிய இலக்குகளாக மாறின.

மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசுகள் உருவான நாடுகளில், தொழிலாளர் நலன் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு எதிரானது அல்ல; அது நீடித்த வளர்ச்சியின் முன்நிபந்தனை என்ற புரிதல் வேரூன்றியது. இதன் தாக்கம் இந்தியாவிலும் ஏற்பட்டது. ஆனால், இந்தியாவின் தொழிலாளர் வரலாறு காலனித்துவ ஆட்சியின் இருண்ட நிழல்களோடு பின்னிப் பிணைந்திருந்தது.

1926-ஆம் ஆண்டு நடைமுறைக்கு வந்த தொழிற்சங்கங்கள் சட்டம், தொழிலாளர் நலன் வரலாற்றில் மாபெரும் திருப்புமுனை. இந்தச் சட்டம் தொழிற்சங்கங்களுக்கு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்கியது. சங்கம் அமைப்பது குற்றம் அல்ல; அது ஒரு உரிமை என்ற கருத்து முதல்முறையாக சட்டமானது.