പിന്നെയും പിന്നെയും ആരോ കിനാവിന്റെ

ആ ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരിയുടെ വേർപാടിന് 16 വർഷം. എങ്കിലും പാട്ടുകൾക്ക് ഇന്നും യൗവനം. ഭാര്യ ബിന പുത്തഞ്ചേരിയുടെ ഓർമകളിലൂടെ

- 

ഗിരീഷേട്ടൻ എന്റെ മുറച്ചെറുക്കനായിരുന്നു.

എന്റെ അച്ഛനു നാലു ചേച്ചിമാരായിരുന്നു. അതിൽ മൂത്ത ചേച്ചി മീനാക്ഷിയമ്മയുടെ മകനാണു ഗിരീഷേട്ടൻ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓർമ വച്ചകാലം മുതൽ ഗിരീഷേട്ടനെ അറിയാം. അച്ഛൻ ചേളാന്നൂർ സുകുമാരൻ പ്രഫഷനൽ ഗായകനും ആകാശവാണിയിലെ ഗ്രേഡ് വൺ ആർട്ടിസ്റ്റുമായിരുന്നു. പല ട്രൂപ്പുകളിലെയും പ്രധാന ഗായകൻ. അമ്മ പങ്കജവല്ലി പ്രഫഷനൽ ഡാൻസറുമായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊരു പശ്ചാത്തലം ഉള്ളതു കൊണ്ടാവും അച്ഛനും ഗിരീ ഷേട്ടനും സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയായിരുന്നു. ഗിരീഷേട്ടൻ വീട്ടിൽ വന്നാൽ അച്ഛനുമായി ദീർഘനേരം സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. കലയും സാഹിത്യവും തന്നെയാണു വിഷയങ്ങൾ. ഗിരീഷേട്ടൻ കുട്ടിക്കാലത്തേ സാഹിത്യത്തിൽ അതീവ താത്പര്യമുള്ള ആളും നല്ല വായനക്കാരനുമായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പാട്ടും കവിതയുമൊക്കെ എഴുതി കൂട്ടുകാരെ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കും. വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യവും മറ്റുമായിരുന്നു വിഷയങ്ങൾ. അതു കേൾക്കുമ്പോൾ കൂട്ടുകാർ സങ്കടപ്പെടും. ഗിരീഷേട്ടൻ പക്ഷേ, ഉള്ളിൽ സന്തോഷിക്കുകയാവും. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ താൻ വിജയിച്ചല്ലോ എന്നോർത്ത്. എങ്കിലും ഒരു ഇരട്ടമുണ്ട് രണ്ടായി കീറി ഉടുത്തായിരുന്നു പഠിക്കാൻ പോയിരുന്നത് എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ കണ്ണ് അറിയാതെ നനയുമായിരുന്നു.

അച്ഛനെ കാണാനാണു വരുന്നതെങ്കിലും ഗിരീഷേട്ടന്റെ ഒളികണ്ണ് ഞാൻ പലപ്പോഴും കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഞാനതു കാര്യമാക്കിയിട്ടില്ല. ഇനിയെങ്ങാനും എനിക്കു തോന്നുന്നതാണെങ്കിലോ എന്നാണു കരുതിയിരുന്നത്.

മാർച്ച് 11, 1988

ഈ ദിവസത്തിനു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. ചേളന്നൂർ എസ്എൻ കോളജിൽ പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്തു തന്നെ എനിക്ക് കല്യാണാലോചനകൾ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒന്നുരണ്ട് ആലോചനകൾ വന്നുപോയി. ഇതിനിടയിൽ ഒരുദിവസം ഗിരീഷേട്ടൻ അച്ഛനെ കാണാൻ വന്നു.