Pwysig dysgu dweud 'na'

E FALLAI mai jest fi oedd yn anlwcus efo hon, gan mod i wedi gwneud ffrindiau difyr a hollol gall wrth deithio dros y blynyddoedd, ond mae 'na wastad un, beryg...

- Bethan Gwanas

Dwi ddim am ei henwi hi ond un o Awstralia ydi hi - wedi ei geni yn Lloegr. Ar long Rwsieg i'r Antartig wnes i ei chyfarfod hi, pwtan fach reit siaradus oedd wastad yn gwenu.

Do'n i ddim yn ffrindiau mawr efo hi o bell ffordd, Marian o Seland Newydd oedd honno, hogan tua'r un oed â fi oedd newydd golli ei gŵr - Cymro fel mae'n digwydd, ac mi ges wahoddiad i aros efo hi yn ystod Cwpan Rygbi'r byd yn 2011, pan oedd Richie McCaw a Daniel Carter a'r rheiny'n chwarae. Andros o hwyl, ac mae Marian a finna'n dal i gysylltu bob hyn a hyn.

Doedd gan y bwtan fach ddim diddordeb mewn rygbi. A dwi'n cofio teimlo braidd yn chwithig pan roth hi anrheg i mi ar y llong - pengwin bychan plastig oedd yn gallu nofio yn y bath. Efallai y dylwn i fod wedi amau rhywbeth bryd hynny.

Beth bynnag, mae hi wedi bod yn gyrru cardiau Nadolig a chalendars (efo lluniau cangarŵs) i mi ers hynny.

A phan ddaeth Whatsapp yn boblogaidd, mi fyddai'n cysylltu braidd yn rhy gyson, ac ro'n i wastad yn gorfod deud "I have to go now, sorry...

Wel, does 'n'am sens mewn galwadau 30-45m nag oes? Yn enwedig monologau 30-45m. Mae gen i gof bod Marian wedi gofyn i mi beidio â rhoi ei rhif iddi. Hogan gall ydi Marian...