வயிறும் உயிரும்

திரைப்படம் என்பதே ஒரு காட்சிப் பிழைதான். மூளையில் வேகமாய்ப் பதிந்து மறையும் படக்காட்சிகளே அதில் காணும் உருவங்களில் அசைவை உண்டு பண்ணுவதால் ஏற்படும் ஒரு தோற்றப் பிழைதான்.

-  கலாப்ரியா

அதிலும் சினிமாவில் தந்திரக் காட்சிகள் வந்த பின் புராண இதிகாசக் கதைகளின் சம்பவங்களுக்கு ஒரு நம்பகத்தன்மை கிடைத்தது என்று சொல்லலாம்.

1940 வாக்கில், ஏழு வகை திரைக்கதைகளில் ஒன்றான இரட்டை வேடக் கதைகள் படமாகத் தொடங்கியது தமிழில் பி.யு சின்னப்பா நடித்த உத்தம் புத்திரன் இந்திய அளவிலேயே இதில் முதல் என்று சொல்லலாம். தந்திரக் காட்சியாக அவற்றைப் படம் பிடிக்க வேண்டியது வந்த போது கதாநாயகன் போல உருவ அமைப்பு உள்ளவர்களின் தேவை ஏற்பட்டது. அந்தக் காலத்தில் எஸ்.எஸ்.கொக்கோ என்று ஒரு நடிகர் உண்டு. என் தலைமுறைக்கும் முந்தியவர். பெரிய சாண்டோ. வீர தீரக் காட்சிகளுக்குப் பேர் பெற்றவர். 'ஏல, எஸ். எஸ். கொக்கோ ரெண்டு ட்ரெயின் ஓடிக்கிட்டிருந்தா ரெண்டையும் சேர்த்து ஒரே தாவா தாவிருவாரு தெரியுமா...' என்று எங்கள் சின்னவயதில் அவரது பிரலாபத்தைப் பேசக் கேட்டதுண்டு. அது சும்மா வதந்திதான். ஆனால் அப்படி உயிரைப் பணயம் வைக்கும் நடிகர்கள் 1944 இல் இருந்தார்கள். பத்தே ஆண்டுகளில் அந்த நிலைமை மாறி விட்டது.

கதநாயக, நாயகிக்கு பெரிய நட்சத்திர அந்தஸ்து உண்டாகி அவரைப் படம் முடியும் மட்டும் பத்திரமாக வைக்க வேண்டிய கட்டாயம் தயாரிப்பு சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கும் நாயக நாயகியருக்கும் ஏற்பட்டது. எம்.ஜி.ஆர் 1958இல் சீர்காழியில் நடந்த அவரது நாடகத்தில், வழக்கம் போல நடிகர் குண்டுமணியைத் தூக்கி அடிக்கும் காட்சியில் கால் முறிந்து படுக்கையில் இரண்டு மாதங்கள் வரை கஷ்டப்பட்டார். 1958 ஆகஸ்டுக்குப் பின் 1959 டிசம்பர் 31 வரை அவருக்குப் படமே வெளி வரவில்லை. அப்படிப் படமே வரவில்லை என்ற பேர் வரக்கூடாதென்ற கட்டாயத்தில் 1959 டிசம்பர் 31 அன்று 'தாய் மகளுக்குக் கட்டியதாலி' படம் வந்தது. அதற்கப்புறம் அவர் ரிஸ்க் எடுக்கவில்லை.