1965: புதிய அரசாங்கமும் புதிய கொள்கைகளும்

1960களின் தொடக்கத்தில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கம் முழுமையான தொழில் மயமாக்கலுக்கு முயற்சித்தது. இலங்கையின் தொழில் மயமாக்கலுக்கு இரண்டு முக்கிய வரம்புகள் இருந்தன. முதலாவது, நீர் மின்சாரம் இரண்டாவது, பெரும்பாலான நிறைவுப் பொருட்களுக்கான சந்தை சிறியதாக இருந்தது. எனவே, முடிவுப் பொருட்களை விற்பனை செய்ய இயலவில்லை. அதேவேளை, நவீன தொழில்துறைக்குத் தேவையான அனைத்து மூலப்பொருட்களும் இருக்கவில்லை.

- தெ.ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ

முந்தைய பரிசீலனை, உள்ளூர் விவசாய மூலப்பொருட்களை பதப்படுத்துவதையோ அல்லது இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களையோ அடிப்படையாகக் கொண்டு தொழில் இருக்க வேண்டும் என்று கூறியது. இலங்கையின் பாரம்பரிய ஏற்றுமதி பயிர்களின் பதப்படுத்தலை மேலும் விரிவுபடுத்துவதற்கான சில சாத்தியக்கூறுகளைத் தவிர, இதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவாகவே இருந்தன.

இலங்கையின் மக்கள்தொகையின் சிறிய தன்மையும், இன்னும் குறைந்த தனிநபர் வருமான அளவும், உள்ளூர் சந்தைக்காக மட்டுமே உற்பத்தி செய்யக்கூடிய பொருட்களின் எண்ணிக்கையில் மிகவும் திட்டவட்டமான வரம்பை வைத்தது. அவ்வகையில், உடனடியாக, பொருளாதாரக் கொள்கை மூன்று மாற்றுகளை எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது: 1. ஏற்கெனவே அடையப்பட்ட தொழில் மயமாக்கலின் அளவில் திருப்தி அடைவது, 2. தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் மானிய அளவுகள் தேவைப்படும் அதிகரித்து வரும் திறமையற்ற ஆலைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுப்பது, 3. தொழில்துறை ஏற்றுமதிகளுக்கு வெளிநாட்டுச் சந்தைகளைத் தேடுவது.

முதல் இரண்டு மாற்று வழிகளும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை. நியாயமான திறமையான தொழில்துறை துறைக்கான வாய்ப்புகள், இலங்கை அவர்கள் குறிக்கும் தன்னிச்சையான வடிவத்திலிருந்து தப்பித்து சர்வதேச உற்பத்தி வர்த்தகத்தில் நுழைவதைப் பொறுத்தது. அத்தகைய வர்த்தகம் வழக்கமான, பலதரப்பு வழிகளில் சாத்தியமில்லை. ஐம்பதுகளின் பிற்பகுதியிலும் அறுபதுகளின் முற்பகுதியிலும் இலங்கை அரசாங்கம் பல்வேறு சோசலிச சார்பு நாடுகளுடன் செய்து கொண்ட இருதரப்பு பண்டமாற்று ஒப்பந்தங்கள் இலங்கைக்கு வாய்ப்பாக அமைந்தன. ஒருவித பலதரப்பு பிராந்திய வர்த்தகம் மற்றும் கூட்டுறவு மேம்பாட்டு அமைப்பு உருவாகியிருந்தால் இலங்கைக்கு இது மிகச் சிறந்த தீர்வாக இருந்திருக்கும். இது வளர்ச்சியடையாத ஆசியாவின் பரந்த பிரிவில் வர்த்தகத்தைத் தூண்டவும் முதலீட்டு முறையை பகுத்தறிவுப்படுத்தவும் உதவியிருக்கும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த வகையான ஏற்பாடு உருவாகும் உண்மையான வாய்ப்பு அறுபதுகளின் நடுப்பகுதியில் ஏற்படவில்லை. மொத்தத்தில், இலங்கையில் முழு அளவிலான தொழில்துறை வளர்ச்சிக்கு உள்ள தடைகள் வலிமையானவையாகவும் கடக்கக் கடினமானவையாகவும் இருந்தன. இந்தப் பின்புலத்தில் அரசாங்கம் பாரிய பொருளாதாரச் சவால்களை எதிர்நோக்கியது.