കനിവിൻ കരങ്ങൾ

സൗഹൃദമെന്ന വൃക്ഷത്തണലിൽ ഡോ. മിനിയും കൂട്ടുകാരും നട്ടു നനച്ചു വളർത്തിയ സ്നേഹക്കൂട്ടായ്മയുടെ വിശേഷങ്ങൾ

- അഞ്ജലി അനിൽകുമാർ

തിരക്കുകളയഞ്ഞ ഒരു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം. കോട്ടയം പള്ളിക്കത്തോട്ടിൽ ഡോ. മിനിയുടെ ക്ലിനിക്കിന് മുന്നിൽ ആളുകളുടെ നീണ്ടനിര കാണാം. പ്രായമായവർ മുതൽ ചെറിയ കുട്ടികൾ വരെയുണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ. എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും ഈ തിരക്കു പതിവാണ്. നിരാശയുടെ നിഴൽ വീണ മുഖവുമായിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ക്ലിനിക്കിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നതു പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം നിറയുന്ന ചിരിയുമായാണ്.

കാത്തിരിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും മിനിയും സുഹൃത്തുകളും നേതൃത്വം നൽകുന്ന കനിവിൻ കരങ്ങൾ എന്ന ത്രിഫ്റ്റ് ഷോപ്പിൽ വന്നതാണ്. പുറത്തു നിന്നു നോക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അതൊരു അലർജി ക്ലിനിക്കോ ലേഡീസ് ക്ലബ്ബോ മാത്രമാണ്.

എന്നാൽ, ആ ലോകം അടുത്തു കാണുന്നവർക്കു മാത്രമേ മനസ്സിലാകുകയുള്ളൂ, അതു കനിവിന്റെയും കലയുടേയും കൂട്ടായ്മയുടേയും സ്നേഹക്കടലാണെന്ന്.

ഓർമയിൽ നിറയുന്ന മണവും നോവും

ബാല്യത്തിന്റെ കുസൃതിയെന്നും കുറുമ്പെന്നും വികൃതിയെന്നുമൊക്കെ പലരും ഓമനിച്ചും ശകാരിച്ചും വിളിച്ചതിന്റെ ഊർജമാണ് ഇന്നും ഡോ. മിനിയുടെ ഓട്ടത്തിന് ഇന്ധനമാകുന്നത്. കോട്ടയം സ്വദേശികളായ കെ. സി. എബ്രഹാമിന്റെയും സൂസമ്മയുടേയും നാലു പെൺമക്കളിൽ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയാണു മിനി. വികൃതി സഹിക്കാനാകാതെ വീട്ടുകാരെന്നെ ബോർഡിങ്ങിലാക്കിയെന്നു പറയുമ്പോൾ മിനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മൂന്നു വയസ്സുകാരിയുടെ വിങ്ങൽ മിന്നി മാഞ്ഞു.

“അവരെ തെറ്റു പറയാനാവില്ലെന്നേ കേട്ടിടത്തോളം ആവശ്യത്തിലധികം ഊർജം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. അതു ഞാൻ ഇറക്കിവയ്ക്കുന്നതു ചേച്ചിയുടെ മുതുകിലും മരത്തിനു മുകളിലുമൊക്കെയാണ്. ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തിനിടെ എന്റെ പിന്നാലെ പായാൻ പപ്പായ്ക്കും മമ്മിക്കും സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോഴാണ് ആ കോൺവെന്റ് സ്കൂൾ ബോർഡിങ്ങിന്റെ ഗേറ്റ് എനിക്കായി തുറക്കപ്പെട്ടത്. നാലു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും വീടിനു ചുറ്റും ഓടിയിട്ടാണ് അന്ന് അവരെന്നെ പിടിച്ചത്.' മിനി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.