വൈദ്യശാലയിലെ വെട്ടുകേസ്

ഈ കേസ് കോടതിയിൽ എത്തിയപ്പോഴൊക്കെയും സാധാരണ വെട്ടു കേസ് എന്നതിനപ്പുറം പ്രാധാന്യം കൈവന്നോ എന്നു സംശയം തോന്നി

- എസ്. എച്. പഞ്ചാപകേശൻ റിട്ട ജഡ്ജ് മുൻ ഭിന്നശേഷി കമ്മീഷണർ

ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന ഞ്ഞിനെയും കണ്ടപ്പോൾ രാജാരവിവർമയുടെ കരവിരുതിൽ വിരിഞ്ഞ അമ്മയും കുഞ്ഞും എന്ന ചിത്രമാണു മനസ്സിലേക്കു വന്നത്. ഞാൻ അന്നു തിരുവനന്തപുരത്ത് ആറ്റിങ്ങൽ ജുഡീഷ്യൽ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് മജിസ്ട്രേറ്റ്. 34 വർഷം മുൻപുള്ള കഥയാണെങ്കിലും മനസ്സിന്റെ ഗാലറിയിൽ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം മായാതെ നിൽക്കുന്നു.

ഏറിയാൽ ഇരുപതിനടുത്തു പ്രായം. മെലിഞ്ഞ ശരീ രം. വിഷാദം പെയ്യുന്ന മുഖം എങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കമുണ്ട്. കോളജിലൊക്കെ പഠിക്കേണ്ട സമയത്ത്, ഇത് ചെറുപ്പത്തിലെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഒരു കൈക്കുഞ്ഞുമായി കേസിൽ പ്രതിയായി നിൽക്കുന്നു. അങ്ങനെ യൊരു നൊമ്പരം മനസ്സിലേക്കു വന്നു. ന്യായാധിപനും മനുഷ്യനാണല്ലോ, ഇത്തരം ചിന്തകളൊക്കെ ആർക്കായാലും വരുമല്ലോ. അവൾക്കൊപ്പം കൂട്ടുപ്രതിയായി മുത്തച്ഛൻ എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരാളും കൂടിയുണ്ട്.

എന്താണു കേസ് എന്നു നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ഞെട്ടിപ്പോയത്. അതു മുത്തച്ഛനല്ല, അവളുടെ ഭർത്താവാണ്. അവളുടെ ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛൻ...

മായയുടെ കഥ

മായ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ പേര്. ഒപ്പമുള്ള രാധാകൃഷ്ണ പിള്ള അവളുടെ നിയമപ്രകാരമുള്ള ഭർത്താവാണോ എന്നെനിക്ക് ഇപ്പോഴുമറിയില്ല. മായയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കൂടുതൽ പഠിച്ചു. നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലേ അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതോടെ അവളെ അച്ഛൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. പിന്നീടു ബന്ധുവീടുകളിലായി ജീവിതം. വീട്ടുജോലി ചെയ്താണ് അവൾ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പത്താം ക്ലാസു വരെ പോലും പഠിക്കാനായില്ല. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ വാഹീദ് വൈദ്യന്റെ വൈദ്യശാലയിൽ പുറം പണിയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന ജോലി കിട്ടിയത്. അവിടെ താമസിക്കുകയും ചെയ്യാം. അതോടെ ജീവിതം സുരക്ഷിതമാകും എന്നു ചിന്തിച്ചിരിക്കാം. പക്ഷേ, നടന്നതു മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

അവിടെ വച്ച് അവളുടെ അച്ഛനെക്കാൾ പ്രായമുള്ള രാധാകൃഷ്ണപിള്ളയെ കണ്ടുമുട്ടി. അയാൾ വൈദ്യശാലയിലെ ജീവനക്കാരൻ മാത്രമല്ല വൈദ്യന്റെ മനഃസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ കൂടിയായിരുന്നു. ഊരും പേരും പോലും അറിയാതെ എവിടെ നിന്നോ ആ നാട്ടിലെത്തിയ വാഹീദിനെ വൈദ്യം പഠിപ്പിച്ചതു രാധാകൃഷ്ണ പിള്ളയാണെന്നാണു പഴമക്കാർ പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നത്.