આપણી જીવનસફર કઈ તરફ છે?

લપેટાય, છૂટો પડે ને ફરે ભમરડાની મિથ્યા સફર હોય છે.

- હિતેન આનંદપરા

ભમરડાને દોરી વીંટાળી પછી ઝાટકો મારી વિખૂટો કરીએ એટલે એ (મોળ ગોળ ફરવા લાગે. બાળપણમાં છોકરાઓ માટે આ એક ઉમદા રમત. ભમરડાને હવામાં ઉછાળી હાથમાં ઝીલી લેવાનો અજબ રોમાંચ હોય છે.

આમ તો કેટલી બધી રમતો ધીરે ધીરે વિસરાઈ રહી છે. સત્યો, ઢગલાબાજી જેવી પત્તાંની રમતોથી માત્ર સમય પસાર થતો નહોતો, પણ સંગાથીઓ સાથે મૈત્રીભાવ પણ કેળવાતો હતો. વ્યાપાર કે ચોપાટથી બુદ્ધિશક્તિ સતેજ થતી. સાપસીડીની રમત આપણને પ્રારંભના તબક્કે જ ચડતી-પડતીના પાઠ ભણાવી દેતી. દોરડા કૂદવાની રમતથી કસરત થઈ જતી અને હાઈટ વધશે એવો વિશ્વાસ રાખવો ગમતો. શૂન-ચોકડીની રમત કાગળ પર કરામત સર્જવા સક્ષમ હતી. લખોટીઓની વિવિધ રમતોથી નેમ એટલે કે લક્ષ્ય પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાની પરોક્ષ તાલીમ મળતી. આ બધી રમતો આપણા સિલેબસમાંથી નીકળી ગઈ છે.