வெல்வெட்தாகமுள்ள காகம்

ஒன்பது வயது அஜித் தன் உறவினர் கரணை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

- அஷிமா கௌஷிக்

அவனது அம்மா மற்றும் அப்பா வார இறுதியில் வெளியே செல்வதால், கரண் அவனுடன் தங்க வந்திருந்தான்.

கரண் மிகவும் வேடிக்கையானவன்- போர்டு விளையாட்டுகள் விளையாடுவான், கதை புத்தகங்கள் படிப்பான், கார்ட்டூன்கள் கூட அஜித்துடன் பார்ப்பான். அவன் தன் ஊரிலிருந்து வெளியே ஹாஸ்டலில் தங்கும் 11ஆம் வகுப்பு மாணவன் என்று யாரும் நினைக்க முடியாது. அவன் சிறு வகுப்பு குழந்தை போலவே செயல் புரிவான்.

“என்ன சாப்பிட விரும்புகிறாய்?” என்று கரண் கேட்டான், அவர்கள் ஒரு அனிமேஷன் படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது. “அம்மா பீட்சா அல்லது தோசை ஆர்டர் செய்யலாம் என்று சொன்னார்கள்,” என்று அஜித் சொன்னான்.

“தேவையில்லை, நான் இரண்டு நிமிடத்தில் சமைத்து விடுகிறேன்!” என்றான் கரண் விரல் நகங்களை கடித்தவாறு.

“நீ சமைக்க முடியுமா?” அஜித் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். கரண் மாவை குழைத்து, சப்பாத்திகள் உருட்டி, தீயில் உப்பி எடுத்தான். பின்னர் நெய் மற்றும் வெல்லத்தை தடவி சப்பாத்தி ரோல் செய்தான். அஜித்துக்கு அது மிகவும் பிடித்திருந்தது. அது மிகவும் சுவையாக இருந்ததால், இன்னொன்றையும் கேட்டுப் பெற விரும்பினான்.

அப்போது, ஒரு உரத்த “கா.. கா.. கா..'' என்ற ஒலி கேட்டது. “ஓ, அது வெல்வெட்!” என்று அஜித் சொன்னான்," அது அடிக்கடி ரொட்டி சாப்பிட வரும்!”

“வெல்வட்டா யாரது?” கரண் பாத்திரங்களை அகற்றிக் கொண்டே கேட்டான்.

“அது ஒரு காகம்... என் நண்பன். அதற்கு வெறும் ரொட்டி பிடிக்கும். அதற்கும் ஒரு ரொட்டி கொடுக்கலாமா?” அஜித் கேட்டான்.

“நிச்சயமாக!” கரண் புன்னகைத்தான். அஜித்தும் கரணும் வெல்வெட்டுக்கு ரொட்டி கொடுக்க தோட்டத்திற்குச் சென்றனர். ஆனால் கரணைப் பார்த்ததும், வெல்வெட் அருகிலுள்ள மரத்தில் உட்கார்ந்து உரத்த குரலில் ‘கா.. கா..' என்று கத்திக்கொண்டு பறந்து சென்றது. அதன் கருமையான மென்மையான இறகுகள் சூரிய ஒளியில் பிரகாசித்தன.

“உன் வெல்வெட் ராஜகாகம் போல் தெரிகிறது!” கரண் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான்.