గుప్త దానం

ఓ ఊళ్ళో ఒకరున్నారు. ఆయన చాలా మంచివారు. ఎవరికో ఒకరికి ఏదో ఒకటి ఇస్తుండేవారు. ఆయనను అందరూ దాతగా చెప్పుకునేవారు.

-  జగదీశ్

ఓ ఊళ్ళో ఒకరున్నారు. ఆయన చాలా మంచివారు. ఎవరికో ఒకరికి ఏదో ఒకటి ఇస్తుండేవారు. ఆయనను అందరూ దాతగా చెప్పుకునేవారు.

రోజూ ఎవరికో ఒకరికి ఏదో ఒకటి ఇవ్వకుంటే ఆయనకు ఆ రోజంతా వృథా అయినట్లు భావించేవారు. అంతేకాదు, ఆయనకు ఆ రోజు రాత్రి నిద్ర పట్టదు. ఆయన మనసు ఆయనను సతాయిస్తుంటుంది.

ఇక్కడో విషయం చెప్పుకోవాలి. ఆయన ఇచ్చేది

మూడో వ్యక్తికి తెలీదు, తెలియనివ్వరు.

అంటే అంత గట్టుచప్పుడు కాకుండా.

ఇస్తారన్నమాట. కుడి చేయి ఇచ్చేది ఎడమ చేతికి తెలీదనే మాటకు ఆయన ప్రతిబింబం. అసలు ఆయనను చూసే ఆ మాట వచ్చిందేమో అని అనుకునేవారు.

ఒకరోజు రాత్రి....ఆయన అప్పటికే ఓ సంచిలో కొంత డబ్బు పెట్టుకుని బయలుదేరారు.వీధిలో అడుగులు వేస్తున్నారు.

ఈరోజు ఎవరికి ఈ డబ్బు సంచి ఇవ్వాలా? అని ఆలోచిస్తూ అడుగులు వేస్తున్నారు. అంతలో ఓ వ్యక్తి ఎదురుగా వస్తూ కనిపించారు. వెంటనే ఆయన వద్దకు వెళ్లి తన దగ్గరున్న డబ్బు సంచిని ఆ మనిషి చేతిలో పెట్టి వెనక్కు తిరిగొచ్చేసారు ఈ పెద్దమనిషి.

హమ్మయ్య... ఈరోజు ఎలాగోలా ఒకరికి ఇవ్వాలనుకున్నది ఇచ్చేసాను.ఎవరూ చూడలేదనుకున్నారు. తృప్తితో ఆయన ముఖం విప్పారింది. ఆ రోజు రాత్రి అదమరిచి నిద్రపోయారు.