பொருளாதார நெருக்கடியின் பின்னரான இலங்கை – 36 சிறிமாவின் இரண்டாவது வருகை

1965 முதல் 1970 வரையான காலப்பகுதியில் பிரதமர் ட்டலி சேனாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கம் பல பொருளாதாரத் தவறுகளை இழைத்தது.

- தெ.ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ

ஆனாலும் தமது பொருளாதாரக் கொள்கைகள் குறித்த பெருமிதம் அவர்களிடம் இருந்தது. 1965ஆம் ஆண்டு தோல்வியடைந்ததிலிருந்து தெருக்கமாக இணைந்து பணியாற்றி வந்த எதிர்க்கட்சிகள் (பரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி, லங்கா சமசமாஜக் கட்சி மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி) 1970 பொதுத் தேர்தலுக்காக, 'ஐக்கிய முன்னணி” என்ற கூட்டணியை உருவாக்கின. இந்த ஐக்கிய முன்னணி ஒரு பொதுவான திட்டத்தையும் ஒரு கூட்டுத் தேர்தல் அறிக்கையையும் உருவாக்கியது. இந்த இரண்டு ஆவணங்களும் 'சோசலிச சமுதாயத்தை’ நோக்கி மேலும் முன்னேறுவதற்கான அடித்தளங்களை அமைப்பதற்காக, விரைவான விகிதத்திலும் தேசிய திட்டத்தின் படியும் பொருளாதாரத்தின் வளர்ச்சியை உறுதியளித்தன.

ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியில் இக்காலப்பகுதியில் அதன் நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க குடும்ப விசுவாசிகளுடன், ஒட்டுண்ணித்தளம் மற்றும் சோம்பல் போன்ற புகழ்பெற்ற முதலாளித்துவ குணங்களைக் கொண்ட உயர் நடுத்தர வர்க்கத்தினரையும், அதே போல் தொழில்முளைவு மற்றும் கடின உழைப்பை விட செல்வங்களையும் ஆதரவையும் தம்பியிருக்கும் புதிய பணக்கார முதலாளிகளையும் இணைந்திருந்தனர்.

1960களின் நடுப்பகுதியில் இருந்து உ முற்போக்கான வங்கா சமசமாஜக் கட்சி மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உடனான அவர்களின் தொடர்பு மூலம், ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி, தலைவர்கள் தேர்தல் பிரசாரத்தின்போது, தெளிவற்ற முதலாளித்துவ எதிர்ப்பை முன்மொழிந்ததோடு அது சார் சொல்லாட்சியை உருவாக்கினர். என்.

ஏம்.பெரேரா, கொல்வின் ஆர்.டி.சில்வா மற்றும் பீட்டர் கெனமன் போன்ற மூத்த இடதுசாரி அரசியல்வாதிகளுடன், திருமதி பண்டாரநாயக்க தேர்தல் பேரணிகளில் மிகுந்த நம்பிக்கையான தோரணையைப் பெற்றுக்கொண்டார்.

லங்கா சமசமாஜக் கட்சி 1960களின் முற்பகுதியில் அதன் மார்க்சிய புரட்சிகர பிரிவுகளைச் சுத்திகரித்து, ஒரு சமரச் மையவாத தலைமையை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டது, இது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைப் போலவே அதன் மார்க்சிய புரட்சிகர முழக்கங்கனைக் கைவிட்டு படிப்படியாகப் பௌத்தத்துடன் உறவுகளை ஏற்படுத்தியது.