கவனம் சிதறினால் வாழ்க்கை சிதறும் !

உண்மையில் எனது நெருங்கிய உறவினர் ஒருவர் திரைப்படத்தைக் காண குடும்பத்துடன் திரையரங்குக்கு சென்றிருந்தார். ஆண்டு இறுதித் தேர்வு விடுமுறையில் இருந்த பிள்ளைகளும் உடன் சென்றனர். படம் சுமாராக இருந்த நிலையில் இடைவேளையிலேயே வீட்டுக்கு போகலாம் என அடம்பிடித்தார்களாம் பிள்ளைகள்.

- முனைவர் பவித்ரா நந்தகுமார்

'இந்தத் திரைப்படத்தை காண்பதற்காக நிறைய பணம் செலுத்தி இருக்கிறோம். முழு திரைப்படத்தையும் பார்த்து விட்டுப் போகலாம்' என உறவினர்கள் தொடர்ந்து அறிவுரை சொன்னபோதும் காது கொடுக்காது, நாங்கள் வாடகை வாகனம் பிடித்து வீட்டுக்குச் செல்கிறோம்' எனச் சொல்லி மூன்று சிறுவர்களும் கூட்டாக வெளியேறி இருக்கிறார்கள். இவர்கள் கல்லூரியில் படிக்கும் பதின் பருவ வயதைக் கடந்தவர்கள் என்று நினைத்து விடாதீர்கள். மூவரும் பள்ளிக்கல்வி படிக்கும் 12 முதல் 15 வயதுக்குட்பட்ட சிறுவர்கள்.

மற்றொரு நாள் 'இன்று கோயிலில் அபிஷேகம் இருக்கிறது; அதனால் கருவறைக்குள் சென்றால் வெளியே வர ஒரு மணி நேரம் ஆகும்' என்று முன்கூட்டியே சொன்ன நிலையில்,

'அப்படியானால் நாங்கள் கோயிலுக்கு வர மாட்டோம். நீங்கள் மட்டும் சென்று வாருங்கள்' என்று அடம் பிடித்தார்களாம். கேரம்போர்டு, செஸ் விளையாடுங்கள் என விளையாட்டு உபகரணங்களை வாங்கிக் கொடுத்தால்கூட, 'இதையெல்லாம் விளையாட நீண்ட நேரம் ஆகும். எங்களுக்குத் தேவை இல்லை' என விளையாட்டிலும் ஆர்வம் காட்டவில்லையாம். பிறகு நாள் முழுதும் அப்படி என்னதான் செய்கிறார்கள் என்றால், காலை தூங்கி எழுந்தது முதல் இரவு படுக்கும் வரை தம் பெற்றோரின் அறிதிறன்பேசியைப் பயன்படுத்தியபடியே மற்ற நிகழ்வுகளின் மீது ஆர்வம் இல்லாது இருக்கிறார்கள் என வருத்தப்பட்டார் உறவினர்.

இன்றைய எண்ம யுகத்தில் மனிதனின் மிகப் பெரிய சவால்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்துள்ளது இந்த கவனத்திறன் சுருங்கல். 'கவனம் என்பது ஒரு நாணயம். அதை எங்கே செலவழிக்கிறோம் என்பதில்தான் நம் வாழ்க்கையின் தரம் அடங்கியுள்ளது' என்றார் தத்துவஞானி வில்லியம் ஜேம்ஸ். ஆனால், இன்று அந்த நாணயம் சில்லறையாக சிதறிக் கிடக்கிறது.

எண்ம யுகத்தின் மிகப் பெரிய இழப்பு பணமும் நேரமும் அல்ல; நம் கவனத்திறன். மைக்ரோசாஃப்ட் நிறுவனத்தின் ஆய்வு ஒன்று மனிதனின் சராசரி கவனத்திறன் எட்டு விநாடிகளாகக் குறைந்து விட்டது. என்கிறது. 2026-இல் நாம் இன்னும் மோசமான நிலையில் இருக்கிறோம்.