જલસાઘર

...તો આર.કે. સ્ટુડિયો ક્યારે બન્યો હોત? કેવીક ઉજવણી થતી આર.કે.માં બર્થડેની?

- રઘુ જેટલી

૧૯૫૦ના દાયકાનો ઉદયકાળ. મુંબઈની પાદરે સાવ ઉજ્જડ વિસ્તારમાં એક કાર ધીમી ગતિએ સરકી રહી છે. અચાનક પરિચિત જગ્યા દેખાતાં કારમાં બેઠેલી જાજરમાન મહિલા ડ્રાઈવરને મોટર ઊભી રાખવા કહે છે. મોટા કારખાના જેવી જણાતી જગ્યામાં એ મહિલાને પ્રવેશતી નિહાળી દરવાન સફાળો ઊભો થઈ જાય છે. સ્ત્રી અંદરનો નજારો જોઈને ડઘાઈ જાય છેઃ જાણે કે સ્વર્ગ કારખાનામાં ઊતરી આવ્યું છે. થોડી વાર વિચારમાં ગરકાવ રહ્યા બાદ સ્ત્રીનો પિત્તો જાય છે. એ દૂર ઊભો રહીને સિગારેટ ફૂંકતા એક જુવાન ભણી ધસી જાય છેઃ ‘આ બધું શું માંડ્યું છે? આપણી પાસે ઢંગનું ઘર નથી અને તમે સેટ પાછળ પૈસા ઉડાડો છો?'

જુવાન સ્ત્રીને એક ખૂણામાં લઈ જઈને પેલો યુવાન કહે છેઃ ‘તું જરા સમજ. જે લોકો પહેલાં સેટ બનાવે છે એમનાં ઘર પછી બને છે... જે પહેલાં ઘર બનાવે એમના સેટ ક્યારેય બનતા નથી!’

એ યુવાન એટલે ભારતીય સિનેમાનું દંતકથારૂપ નામ-રાજ કપૂર અને પેલી સ્ત્રી એમની પત્ની કૃષ્ણા. આવારના ઘર આયા મેરા પરદેસી ગીતની ડ્રીમ સિક્વન્સના શૂટિંગ વખતે બનેલો આ પ્રસંગ. શૂટિંગ જ્યાં ચાલી રહ્યું હતું એ આર.કે. સ્ટુડિયો.