அப்பா சடடை

குட்டி கிரிஷ் தன் புதிய உடைக்காக ஆர்வமாக காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

- அமிதாப் சங்கர் ராய் சௌத்ரி

அத்துடன், அவனது அம்மா, அப்பாவின் புதிய சட்டையை படுக்கையிலே வைத்திருந்தாள். ஆனால் அப்பா அவசர வேலை இருந்ததால், அதை அணியாமல் வெளியே சென்று விட்டார்.

அந்த பிங்க் புள்ளிகள் உள்ள சட்டை மீது, கிரிஷுக்கு மிகுந்த ஆசை ஏற்பட்டது.

"நான் இதைப் போட்டு தெருவில் நடந்தால், எல்லாரும் என்னை அப்பா மாதிரி பெரியவர்னு நினைப்பாங்க!"

அவன் அம்மாவிடம் எதுவும் சொல்லாமலே, சட்டையை அணிந்து, மெதுவாக வீட்டை விட்டு வெளியே வந்துவிட்டான்.

வழியிலே, அப்பாவின் அலுவலக நண்பர் ஹரிஷை சந்தித்தான்.

"குட் மார்னிங் சார்! இந்த வருடம் கொல்கத்தாவுக்கு போறதில்லையா?"

"ஓ.. இல்லை.. இந்த வருடம் போக முடியாது," என்றான் கிரிஷ் அச்சத்துடன். நான் அப்பாவைப் போலவே தெரியறேனோ? என வியந்தான்.

அடுத்து, தபால்காரர் அவரைப் பார்த்ததும் வாகனத்திலிருந்து இறங்கினார். "சார், நீங்க வழியிலேயே கிடைத்தது செம அதிர்ஷ்டம்! உங்களுக்கான இரண்டு கடிதங்கள். சைன் பண்ணுங்க!" கிரிஷ் நெருக்கமாக தன் பெயரை பெரிய எழுத்துகளில் எழுதினான்.

“ஓஓ! இந்த சட்டையைப் போட்டதால தான் எனக்கு இவ்வளவு விஷயங்கள் நடக்குது. இதில் ஏதாவது மேஜிக் இருக்கா?”

அடுத்ததாக, பழங்களுடன் தள்ளுவண்டியைத் தள்ளிக்கொண்டு வந்த ஒரு பழக்கடைக்காரர்:

“சார்! ஃப்ரெஷ்ஷான பழங்கள் வாங்கிக்கங்க!”