Az gittik uz gittik³

Hırvatistan'da henüz seyre başlamadan öyle sert havalarla karşılaştık ki yolu yarıladığımızda ekip olarak artık dinlenmeyi hak etmiştik. Meganisi ve Aegina'nın tadını çıkarıp Kea'da sütliman bir gece geçirmeyi başardık. Bugünlerde rahat etsek de dönüş yolunda yine bizi bekleyen fırtınalar olacakmış. Tercihimizi Tinos'tan yana kullandık ve yepyeni rüzgârlarla tanışıp Samos'a uzandık. Kuşadası'na vardığımızda bir kez daha anladım ki insan, teknesinden hiç ayrı kalmak istemiyor...

- YAZI: GEVEZE

Yol Yapanlar ekibi olarak Meganisi'ye kadar fırtınalarla geçen ilk rotamızın ardından bir süre rahat etmek, bizim olduğu kadar yeni teknemizin de hakkıydı! Bir Jeanneau 44i olan teknemizle Lefkas'a kadarki Budva, Korfu, Paxos rotasında bildiğiniz maceradan maceraya atlamıştık. Yine de keyifli anılarla tamamladığımız Korint geçişi kadar Aegina ve Kea Adası'nda da denizin, rüzgârın tadına varmayı başardık. Fakat artık zamanımız da iyice daralıyordu. Tarkan (Demirer), Sertan (Öksüz) ve Murat'la (Örek) yiyip içip denize bile girdiğimiz bu moladan(!) sonra karar aşaması geldi çattı; şimdi rüzgârı hangi rotadan almalıydık?

Tinos

Kea'dan sonra gidebileceğimiz iki nokta vardı: Biri Tinos, diğeri Andros. Kuzeyde Sikladların meşhur sert rüzgârları olduğu için, Tinos daha uygun bir rotaydı. Güneye gelirsek havanın bir tık saçağında kalacaktık. O saçak da 40-45 knot aralığında olmasına rağmen pencereyi yakalamamız gerekiyordu. Yoksa 60'ları göreceğiz. Sabah ayrıldığımızda 8-10 knot esen hava, adaların yanından geçince 20-25'lere çıkmaya başladı. Tinos'a yaklaştıkça da ana limana gelmeden 3 mil önce 50-55'leri gördük. Direğimiz 30 derece sancağa yatıyordu, kıç omuzluktan geliyordu rüzgâr. Bir başka tekne de kendine yer arıyordu, adanın dibine kadar ilerleyip koya demirlemeye çalıştı.