Pırıl pırıl bir koyun anımsattıkları

Hava karardıktan bir süre sonra en korunaklı liman Nidri'ye vardık. Etrafımız, Avrupalı sahiplerinin demirleyip ülkelerine gittikleri teknelerle doluydu. Bana 80'li yılların Ölüdeniz'ini hatırlattı. O zamanlar yatlara açık olan Ölüdeniz'de yaz-kış 40-50 tekne demirlerdi. Deniz ise pırıl pırıldı. Koyun nihayetinde bulunan sığ sularda paletimle eşinerek kidonya dahil yedi-sekiz çeşit kabukluyu toplamak en fazla 15-20 dakikamı alırdı. Nerede kaldı o güzelim günler!...

- 

Geçen ayki yazımı, Lefkada Adası’nın kuzeydoğusunda bulunan Agia Mavra yüzen köprüsünün açılışını beklerken noktalamıştım. Lefkada Adası’nı ana karaya bağlayan bu eski köprü, gündüz saatlerinde, her saat başı açılarak çift yönlü teknelerin geçmesine olanak sağlıyor. Biz bu saat başı açılışını yakalamak için, bastırıp 5-10 dakika erken gelmiştik. Aşağı yukarı voltalarken, siren çalmaya başladı ve köprüden her iki yönde akan trafik durdu. Agia Mavra Köprüsü kendi ekseninde 90° dönerek, bağlantı kanatlarını kaldırıp deniz trafiğine açıldı. Her iki yönde de bizim dışımızda tekne olmadığı için hemen motora yol vererek geçişimizi tamamladık. Ardımızdan sirenler çalarak köprü kapanıp kara trafiğine açıldı. İşin güzel yanı, gerek köprüden geçen araçlar gerek deniz yoluyla geçen tekneler bu hizmet için bir şey ödemiyorlar!