இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன்!

இது இயல்பானதுதான்' என்று எல்லோ ராலும் ஏற்க முடியாத அளவிற்கு உயர்வானதாக விளங்குவது இயற் பகை நாயனாரின் வரலாறு. சோழநாட்டுக் காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் வணிகர் குலத்தில் பிறந்த இயற்பகையார், தன்னிடமுள்ள உடல், பொருள், ஆவி என அனைத்தையும் ஈசன் அடியார்கள் விரும்பினால் நேசமுடன் வழங்கும் இயல்பினராக வாழ்ந்தார்.

- சிவ.சதீஸ்குமார்

இத்தகு வள்ளற் குணம், தன் பாசப்பற்று மிகுந்த இவ்வுலகியலுக்குப் பகையாக இருந்ததால் இவ ரின் இயற்பெயர் மறைந்து 'இயற் பகையார்' என்னும் பெயரே வழங்கலா யிற்று. இவரின் காலம் கி.பி. 630 முதல் கி.பி. 810 வரை இருக்கலாம் என்பது சான்றோர் துணிவு.

இவரின் அருந்தொண்டை உலகறியச் செய்ய எண்ணிய உமையொருபாகன், ஒரு நாள் பொய்யாக காமவுள் ளம் கொண்டு நெற்றியில் நீறுதுலங்க அடியார் வேடத் தில் இயற்பகையார் பால் அணைந்து, இதுதான் வேண் டும் என்று வெளிப்படையாகக் கேட்காமல், "நீர் அடியார்கள் எதைக் கேட்டாலும் தருவீர் என்பதை அறிந்து வந்தேன்.அதன்படி நான் வேண்டு வதைத் தருவீராயின், அதை உம்மிடம் கேட்பேன்" என்கி றார். அதற்கு இயற்பகையார்,

"யாதும் ஒன்றும் என்பக்கல் உண்டாகில் அன்னது எம்பிரான் அடியவர் உடைமை"

என்று "என்னிடம் தாங்கள் வேண்டும் பொருள் இருக்கு மாயின் அது தங்களின் உடைமை" என்று கூறுகிறார். உடனே அடியவர், 'உன் காதல் மனைவியை வேண்டி வந்தேன்' என்று கூற, இயற்ப கையார் சற்று கூட சிந்திக் காமல் தன் அகத்தாளை அடியவரின் உடைமையாக்கி, ஊரின் எல்லை வரை உறுதுணையாகச் சென்று வழியனுப்பி னார். அப்போது அவரை எதிர்த்த உறவினர் களின் உயிரையும் மாய்த்து, இருவரையும் வழியனுப்பிவிட்டுத் திரும்பினார்.